یعنی چه
عبارت «بعد از ضیافت» یک ترکیب توصیفی و زمانی است که به بازه زمانی یا حالت پس از اتمام یک جشن، مهمانی، بزم یا مجلس رسمی و غیررسمی غذا اشاره دارد. در بافتهای پزشکی و روانشناسی نیز گاهی به عنوان معادل تعابیر فرنگی مربوط به وضعیت پس از صرف غذا (بهویژه شام) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [ba'd az ziyāfat] است که از ترکیب واژههای عربی و فارسی شکل گرفته است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلید واژه خودِ عبارت «بعد از ضیافت» یا «پس از ضیافت» با ۱۰ حرف است و معمولاً با ارجاع به رمان مشهور میشیما یا به عنوان مابه ازای زمانی پس از مهمانی پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، برای اشاره به عنوان رمان از After the Banquet و برای مصارف پزشکی یا رسمی مربوط به پس از صرف غذا از واژه تخصصی Postprandial استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی از ترکیبهای مستقیمی مانند «بعد الضیافة» یا با ارجاع به سفره و سور از تعابیری چون «بعد المأدبة» و «بعد الولیمة» استفاده میکنند.
به فارسی
برگردانها و جایگزینهای کاملاً فارسی این عبارت شامل مواردی چون «پس از مهمانی»، «پس از بزم»، «پس از جشن» و «شامگاهِ پس از سور» است.
نماد چیست
در ادبیات مدرن و با الهام از شاهکار یوکیو میشیما (نویسنده بزرگ ژاپنی)، این عبارت نمادی است از فروکش کردن شور و هیجان اولیه، رو شدن پشتپردههای تلخ روابط انسانی و سیاست، و مواجهه با واقعیت عریان زندگی پس از پایان یافتن دوران سرخوشی و مستی.
جمعبندی و توضیح کامل بعد از ضیافت
عبارت «بعد از ضیافت» یک ترکیب واژگانی مستقل در فرهنگهای لغت اصیل فارسی مانند دهخدا یا معین نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی و زمانیِ ساخته شده از واژههای عربی و فارسی (بعد + از + ضیافت) است که در معنای ملموس خود به بازه زمانی پس از اتمام یک مهمانی، جشن یا مجلس پذیرایی اشاره دارد.
با این حال، شهرت عمده این عبارت در زبان فارسی به جنبههای ادبی و فرهنگی آن بازمیگردد؛ این اصطلاح به عنوان عنوان رمان معروف نویسنده ژاپنی، یوکیو میشیما (Utage no ato)، در ایران ترجمه و شناخته شد. به همین جهت، در بافتهای تحلیلی و ادبی، این عبارت فراتر از معنی ظاهریاش، به مجاز و نمادِ پایان یافتن دوران خوشی، آشکار شدن حقایق تلخِ پشتپرده، و مواجهه با زوال عاطفی یا سیاسی پس از فروکش کردن شور و هیجانهای جمعی بدل شده است.