یعنی چه
این کلمه در اصل «مُعَذِّبُونَ» (اسم فاعل جمع مذكر به معنی عذابکنندگان) بوده که به ضمیر «هَا» (آن / مؤنث) اضافه شده است. به دلیل مضاف واقع شدن، نونِ جمع از آخر آن حذف شده و به شکل «مُعَذِّبُوهَا» درآمده است و به معنای کسانی است که آن (آبادی یا قوم) را عذاب میکنند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس حرکات اعرابی قرآنی به صورت مُعَذِّبُوهَا (با ضمه م، فتح ع، ذال مشدد و مکسور، باء مضموم و الف مدّی در پایان) است.
در جدول
در کلمات متقاطع، این واژه به عنوان یک تعبیر قرآنی ۷ حرفی شناخته میشود که پاسخ آن دقیقاً «معذبوها» است.
به انگلیسی
در برگردانهای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت بسته به بافت آیه به صورت عبارات فعلی یا اسمی بالا ترجمه شده است.
به عربی
این کلمه خود یک ساختار صرفی فصیح عربی (ترکیب مضاف و مضافالیه) است. صورت جمع مطلق آن بدون ضمیر «المعذّبون» میشود.
به فارسی
دقیقترین برگردان فارسی این واژه ترکیب ساختاری «عذابکنندگان آن» یا «عقوبتکنندگانش» است که مفهوم اجرای مجازات و عذاب را بر یک مؤنث (مانند قریه یا شهر) میرساند.
در قرآن
این واژه دقیقاً یکبار در قرآن کریم در سوره اسراء آیه ۵۸ آمده است: «وَإِنْ مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا...» (و هیچ شهر و آبادی نیست مگر اینکه ما آن را پیش از روز رستاخیز نابود میکنیم، یا آن را به عذابی سخت گرفتار میسازیم).
جمعبندی و توضیح کامل معذبوها
واژه «معذبوها» یک تعبیر و ترکیب صرفی اصیل عربی و قرآنی است که از ریشه ثلاثی «ع ذ ب» (به معنی عذاب، آزار و منع از راحتی) مشتق شده است. این واژه از نظر ساختار دستوری، اسم فاعل جمع مذكر سالم (مُعَذِّبون) بوده که به ضمیر مؤنث «ها» اضافه شده و به دلیل این اضافه شدن، نون جمع از آخر آن حذف شده است تا معنای صریح «عذابکنندگان آن» را بسازد.
این کلمه تنها یکبار در قرآن کریم و در سوره اسراء به کار رفته و در بافتار آیات، نشاندهنده سنت الهی در مواجهه با جوامع و شهرهای گناهکار و فاسد است. در تفاسیر و ادبیات وابسته، این تعبیر نمادی از قدرت قاهره، کیفردهی قطعی و پیامدهای وضعی اعمال انسانها در دنیا به شمار میرود که به عنوان یک پاسخ کلیدی در جدولهای کلمات متقاطع مذهبی و قرآنی نیز کاربرد دارد.