یعنی چه
این عبارت فقهی به معنای سر بریدن و ذبح شرعی حیوانی است که توسط حیوانات درنده (مانند گرگ یا شیر) زخمی یا دریده شده، اما هنوز زنده است. این کار برای حلال شدن گوشت و پاک شدن بدن حیوان انجام میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «تَذْکِیَهِ حَیْوانِ دَرِیدَهشُدَه» است. واژه تذکیه با حرف «ذ» تلفظ میشود و نباید با تزکیه (با ز) اشتباه شود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و حل معما، پاسخ این نشانه دقیقاً عبارت ۱۸ حرفی «تذکیه حیوان دریده شده» است که به حکم ذبح شرعی جانور آسیبدیده اشاره دارد.
به انگلیسی
معادل انگلیسی دقیق این عبارت فقهی Ritual slaughter of a mauled animal یا Islamic halal slaughter of an animal attacked by predators است.
به فارسی
برگردان و معادلهای فارسی این ترکیب فقهی شامل عباراتی چون «ذبح شرعی»، «حلالکردن حیوان»، «تطهیر شرعی جانور» و «مذکی کردن» است.
در قرآن
این مفهوم دقیقاً در آیه ۳ سوره مبارکه مائده آمده است؛ جایی که خداوند پس از حرام کردن حیوانات آسیبدیده توسط درندگان، استثنا میآورد: «وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْ» یعنی آنچه درندگان از آن خوردهاند حرام است مگر آنکه پیش از مردن، آن را ذبح شرعی کنید.
نماد چیست
در فرهنگ و فقه اسلامی، این عبارت نمادی از مرز دقیق میان حلال و حرام، طهارت و نجاست، و همچنین اهمیت تلف نشدن مال و جان پیش از مرگ قطعی و امکان پاکسازی آن است.
جمعبندی و توضیح کامل تذکیه حیوان دریده شده
تذکیه حیوان دریده شده یکی از اصطلاحات و احکام فقهی دقیق در اسلام است که به شرایط حلالیت و طهارت گوشت حیوانات حلالگوشت پس از حمله درندگان میپردازد. بر اساس این حکم، اگر حیوانی توسط جانورانی مانند گرگ یا شیر مجروح یا تکهپاره شود، اما پیش از فروکش کردن کامل جان و مرگ، انسان به آن دست یابد و با رعایت شرایط شرعی (رگ زدن و رو به قبله بودن) آن را ذبح کند، گوشت آن حلال و بدنش پاک خواهد بود.
ریشه این حکم مستقیماً به آیه ۳ سوره مائده برمیگردد که در آن خداوند خوردن حیواناتی که درندگان از آنها تغذیه کردهاند را ممنوع کرده، مگر اینکه مسلمانان پیش از مرگ حیوان، آن را «تذکیه» کنند. نشانه زنده بودن حیوان در لحظه ذبح، داشتن حرکت یا دست و پا زدن در زمان بریدن رگهاست.
بنابراین، این مفهوم در فقه اسلامی مرز باریکی میان «میته» (مردار حرام) و «مذکی» (گوشت حلال) ترسیم میکند و نشاندهنده دقت قوانین اسلامی در حوزه بهداشت، طهارت و بهرهبرداری مشروع از منابع غذایی است.