یعنی چه
شهرت جهانی به وضعیتی اطلاق میشود که در آن یک فرد، اثر، برند یا پدیده به چنان درجهای از معروفیت و اعتبار دست یافته است که فراتر از مرزهای جغرافیایی و ملی، در سراسر دنیا شناخته شده و مورد توجه قرار میگیرد.
تلفظ
این عبارت از دو واژه تشکیل شده است: «شهرت» با تلفظ [شُهْرَت] و «جهانی» با تلفظ [جَهانی] که با مصوتِ کسرهٔ اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
پاسخ مستقیم برای این نشانه در جدول، خود عبارت «شهرت جهانی» (۹ حرف) است. واژههای جایگزین دیگر مانند بلندآوازگی یا اشتهار نیز بسته به تعداد حروف جدول کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبات مختلفی استفاده میشود که متداولترین آنها Global fame یا Worldwide renown است.
به فارسی
در زبان فارسی سره و معادلهای ترکیبی آن، میتوان از واژهها و عباراتی چون بلندآوازگی، نامآوری جهانی، صیت فراگیر و معروفیّت بینالمللی استفاده کرد. متضاد آن نیز گمنامی، ناشناختگی و خمول است.
در قرآن
ترکیب عینی «شهرت جهانی» در قرآن کریم وجود ندارد. ریشه عربی «ش-ه-ر» در قرآن صرفاً به صورت «الشَّهْر» (به معنی ماه) و جمع آن «أَشْهُر» و «شُهُور» به کار رفته است و در معنای معروفیت و آوازه کاربرد قرآنی ندارد.
نماد چیست
این مفهوم انتزاعی نماد فیزیکی یا باستانیِ رسمی و ثبتشدهای در متون سنتی ندارد؛ اما در فرهنگ مدرن و دنیای امروز معمولاً با نشانهایی چون ستاره درخشان، تاج، پرچم جهانی یا کره زمین نشان داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل شهرت جهانی
عبارت «شهرت جهانی» یک ترکیب وصفی متشکل از واژه عربی «شهرت» (از مصدر شُهْرَة به معنی آوازه و آشکار شدن) و واژه فارسی «جهانی» (جهان + یِ نسبت) است. این اصطلاح به هر نوع معروفیت، اعتبار و نامآوری اشاره دارد که مرزهای یک کشور را درنوردیده و در پهنه گیتی و میان ملتهای مختلف شناخته شده باشد.
در ساختار واژهشناسی فارسی، این عبارت مترادف با مفاهیمی چون بلندآوازگی، صیت فراگیر و اشتهار بینالمللی است و در نقطه مقابل مفاهیمی مانند گمنامی، ناشناختگی و خمول قرار میگیرد. اگرچه ریشه واژه شهرت در قرآن به چشم میخورد، اما در کتاب آسمانی صرفاً به معنای گاهشماری و «ماه» به کار رفته است و دلالتی بر معروفیت ندارد.
امروزه دستیابی به این نوع آوازه در حوزههای علمی، فرهنگی، هنری و تجاری به عنوان بالاترین سطح از موفقیت و تاثیرگذاری شناخته میشود و در نمادشناسی نوین، اغلب با المانهایی مثل ستاره درخشان یا نقشه کره زمین به تصویر کشیده میشود.