یعنی چه
دوره رخوت به بازهای از زمان در ابعاد فردی، اجتماعی یا اقتصادی گفته میشود که در آن پویایی، رشد و انرژی به حداقل میرسد و نوعی سکون و سستی بر فضا یا فرد حاکم میشود.
تلفظ
این ترکیب در زبان فارسی به صورت «دَوْرِهیِ رَخْوَت» تلفظ میشود. واژه رخوت از ریشه عربی رَخو به معنی نرمی و شلی گرفته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدول «دوره رخوت» با ۸ حرف است. همچنین کلماتی نظیر رکود، فتور یا سستی نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و کوتاهتر کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، برای رخوت فردی از واژگان lethargy و برای رکود و رخوت جمعی یا اقتصادی از slump یا stagnation استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و ترکیبات جایگزین فارسی برای این اصطلاح شامل دوران خمودگی، ایام بیحالی، دوره ایستایی، زمانه فتور و دوران سستی هستند.
در قرآن
اصطلاح دوره رخوت در قرآن وجود ندارد. با این حال، ریشه عربی آن یکبار در آیه ۳۶ سوره ص به صورت «رُخَاءً» به معنی باد آرام و ملایم در توصیف بادهای مسخر حضرت سلیمان به کار رفته است. مفاهیم مشابهی چون کسل و فتور نیز در قرآن برای سستی آمدهاند.
نماد چیست
در ادبیات و نمادشناسی، دوره رخوت با زمستان (خواب زمستانی طبیعت)، مرداب یا آب راکد که جریان و پویایی ندارند، و گاهی حیوان تنبلو به نشانه افول فعالیت و سکون شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل دوره رخوت
دوره رخوت در زبان فارسی اصطلاحی است که برای توصیف یک بازه زمانی عاری از پویایی، رونق و نشاط به کار میرود. ریشه واژه رخوت به زبان عربی و مفهوم نرمی و سستی بازمیگردد، اما ترکیب ساختهشده در فارسی به خوبی نشاندهنده افت انرژی، انگیزه یا فعالیت در ابعاد مختلف روانی، اجتماعی و اقتصادی است.
این وضعیت هم در روانشناسی فردی به عنوان نشانهای از بیحالی و فتور مطرح میشود و هم در تحلیلهای اجتماعی و اقتصادی به عنوان معادل رکود یا ایستایی (Slump/Stagnation) مورد استفاده قرار میگیرد. نقطه مقابل این دوره، دوران شکوفایی، پویایی و رونق است.