معنی حد چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

واژه حد در زبان فارسی کاربردهای گوناگونی دارد؛ از یک سو به معنای فاصل و حائل میان دو چیز است که مانع اختلاط آن‌ها می‌شود (مانند مرز و کرانه) و از سوی دیگر به اندازه، مقدار، رتبه و نهایت هر چیز اشاره می‌کند. همچنین در اصطلاح فقهی، به مجازات و عقوبت شرعیِ معینی گفته می‌شود که برای گناهکار تعیین شده است.

یعنی چه

در اصطلاح عامیانه و کاربردی، حد یعنی مشخص بودن ابتدا و انتهای یک چیز به طوری که از حد و اندازه خود فراتر نرود. این واژه در ریاضیات نشان‌دهنده مقدار غایی یک تابع، در منطق به معنای تعریف جامع و مانع برای روشن کردن ماهیت یک پدیده، و در قرآن کریم در قالب «حدود الله» به معنای قوانین و مرزهای الهی است.

مترادف

واژه‌هایی مانند مرز، کرانه، نهایت و غایت در معنای مکانی و انتها، و واژه‌های میزان و مقدار در معنای کمیتی، نزدیک‌ترین مترادف‌ها به این کلمه هستند.

متضاد

واژه‌هایی که به نبود مرز و پایان اشاره دارند مانند بی‌حد و نامحدود، و همچنین واژه‌هایی مثل مرکز و وسط (که نقطه مقابل مرز کناری هستند) به عنوان متضاد کاربرد دارند.

هم خانواده

واژه‌های مشتق شده از ریشه (ح د د) که با مفاهیم مرزبندی، منع یا پایداری در ارتباط هستند.

ریشه

این واژه ریشه عربی دارد و از ثلاثی مجرد (ح-د-د) گرفته شده است. اصل این ریشه در زبان عربی به معنای «منع» (بازداشتن)، «دفع» و «بریدن» است. مرز را از آن جهت حد می‌گویند که مانع قاطی شدن دو منطقه می‌شود و مجازات را به این دلیل حد می‌نامند که مانع تکرار جرم می‌گردد.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های متقاطع، اگر سوال درباره مرز، اندازه، کناره یا مجازات شرعی دو حرفی باشد، پاسخ دقیق آن «حد» است.

به انگلیسی

بسته به بستر متن، واژه حد در زبان انگلیسی به معادل‌های گوناگونی ترجمه می‌شود که رایج‌ترین آن‌ها در مباحث عمومی و ریاضی Limit و در جغرافیا Boundary است.