معنی یزدا چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

واژه یزدا به معنای ذات باری‌تعالی، پروردگار، نیروی مقدس و خیر مطلق است. همچنین این واژه به مفاهیمی چون پاک، مقدس و شایسته ستایش نیز اشاره دارد و امروزه به عنوان اسم خاص نیز کاربرد دارد.

یعنی چه

یزدا در لغت به معنای خدایی بودن، منسوب به ایزد و یزدان، و دارنده صفات پاک و اهورایی است. این واژه حالت یا شکلی از کلمه یزدان و یزد است که مفهوم ستودنی بودن را می‌رساند.

مترادف

واژه‌هایی که با یزدا هم‌معنی هستند عمدتاً به مفاهیم الهی، ستایش و پاکی اشاره دارند.

متضاد

در نظام اعتقادی ایران باستان و تقابل خیر و شر، واژه‌های مربوط به تاریکی و بدی متضاد این واژه هستند.

هم خانواده

این کلمات همگی از یک ریشه زبانی و معنایی در زبان‌های ایرانی باستان مشتق شده‌اند.

ریشه

ریشه این واژه به زبان اوستایی و کلمه «یَزَتَ» (Yazata) به معنای درخور ستایش و شایسته پرستش بازمی‌گردد. این واژه در زبان پهلوی (فارسی میانه) به صورت یزد و یزدان درآمده و با فعل‌های مرتبط با ستودن و عبادت کردن هم‌ریشه است.

جمله سازی

تلفظ

تلفظ صحیح این واژه با فتحه روی حرف اول (ی)، سکون روی حرف دوم (ز) و دال ممدود در پایان به صورت «یَزْدا» است.

در جدول

در جدول‌های کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «خدا یا شایسته ستایش» که ۴ حرفی باشد، واژه «یزدا» است.

به انگلیسی

برای معادل‌سازی این واژه در زبان انگلیسی، بسته به کاربرد آن به عنوان اسم خاص یا صفت الهی، از واژگان فوق استفاده می‌شود.

نماد چیست

در فرهنگ و اساطیر ایرانی، واژه یزدا نمادی از روشنایی، خیر مطلق، راستی و فرشتگان مقرب در برابر تاریکی، دروغ و شر (اهریمن) است. در ادبیات عرفانی نیز گاه به عنوان نمادی از ذات پاک الهی و حقیقت محض به کار می‌رود.