معنی نپاید چیست؟ متضاد، تلفظ و معادل در جدول

جمع‌بندی و توضیح کامل نپاید

واژه «نپاید» در اصل یک شکل صرفی و ادبی از فعل مضارع منفی است که از مصدر «پاییدن» یا «نپاییدن» ساخته شده است. این واژه در ادبیات کلاسیک فارسی و زبان معیار، به عنوان نمادی از بی‌وفایی، ناپایداری و زوال پدیده‌های مادی و دنیوی به کار می‌رود؛ همان‌طور که فردوسی بزرگ می‌فرماید: «نپاید جهان ای برادر به کس / نماند جز از نام نیکو و بس».

از نظر ساختاری، این کلمه با اضافه شدن پیشوند نفی «نـ» به ریشه پهلوی و پارسی باستان (pā) به معنی پاسداری کردن و بر جای ماندن شکل گرفته است. اگرچه این واژه به صورت مستقیم و لفظی در متن قرآن کریم نیامده است، اما از نظر مفهوم تفسیری کاملاً با آیاتی که بر فانی بودن دنیا و کائنات دلالت دارند (مانند کل من علیها فان) همخوانی دارد و ابزاری کلیدی در اشعار عرفانی برای توصیف گذرا بودن جهان است.