یعنی چه
تراوش نکردن به معنای بیرون نزدن و جاری نشدن مایعات از روزنهها است. در مفهوم کنایی نیز به بروز ندادن، صادر نشدن یا جاری نشدن فکر، احساس یا معرفت از قلب و ذهن اشاره دارد.
تلفظ
این عبارت از دو بخش «تَراوُش» (مصدر اسمساز از تراویدن) و «نَکَردَن» (منفی مصدر کردن) تشکیل شده است.
در جدول
پاسخ دقیق برای این عبارت در جدولهای متقاطع خودِ «تراوش نکردن» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
در متون علمی و فیزیکی از واژه impermeability برای نفوذناپذیری کامل استفاده میشود.
به عربی
در عبارات فقهی و فلسفی عربی گاهی از اصطلاح «عدم الارتشاح» نیز استفاده میشود.
به فارسی
واژههای جایگزین اصیل فارسی شامل نشت نکردن، چکه نکردن، ترشح نکردن و بروننشست نداشتن هستند که همگی مفهوم عدم عبور مایع را میرسانند.
نماد چیست
در فرهنگ نمادها و ادبیات، تراوش نکردنِ خیر یا آب از سنگ کنایه از سختی دل و بخل است. در جنبه مثبت، میتواند نماد خویشتنداری و عدم بیرونریزی رازها باشد.
جمعبندی و توضیح کامل تراوش نکردن
عبارت «تراوش نکردن» در اصل به یک پدیده فیزیکی اشاره دارد که طی آن هیچگونه مایع، رطوبت یا گاز از منافذ و روزنههای یک جسم به بیرون نفوذ نمیکند یا چکه نمیکند. این واژه از فعل پهلوی و پارسی میانه «تراویدن» ریشه گرفته است و واژههایی چون نشت نکردن و ترشح نکردن نزدیکترین برابرهای فارسی آن هستند.
در کاربردهای استعاری و ادبی، این اصطلاح برای توصیف حالات روحی و اخلاقی انسان نیز به کار میرود؛ به طوری که عدم بروز احساسات، افکار یا معرفت از درون فرد را «تراوش نکردن» مینامند. برای مثال در تفاسیر قرآنی (مانند ذیل آیه ۷۴ سوره بقره)، دلهای سخت و سنگینِ فاقدِ خیر و عاطفه، به سنگهایی تشبیه شدهاند که هیچ چشمه و آبی از آنها تراوش نمیکند.
در مجموع، این عبارت چه در متون فنی و مهندسی (به معنای عایق بودن و نفوذناپذیری) و چه در متون ادبی و اخلاقی (به معنای خشکی عاطفه یا حفظ رازهای درون)، کاربرد متمایز و مشخصی دارد.