یعنی چه
«بَطْش» در اصل به معنای گرفتن، حملهور شدن یا برخورد با قدرت، خشونت و شدت است. وقتی این واژه با نشانه جمع فارسی ترکیب میشود، به معنای حملات پیاپی، سختگیریها، خشونتها و اعمال قدرتهای قهرآمیز و سرکوبگرانه به کار میرود.
تلفظ
این کلمه از ترکیب واژه عربی «بَطْش» (با فتح باء و سکون طاء و شین) به همراه نشانه جمع فارسی «ها» ساخته شده است و به صورت بَطْشْ ها تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این عبارت ۵ حرفی، خود کلمه «بطش ها» یا معادلهای آن نظیر یورش و صولت است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عباراتی که مفهوم حمله شدید، دستگیری با زور و مجازات سخت را برسانند به عنوان معادل استفاده میشوند.
به عربی
خود واژه ریشه عربی دارد. در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از کلماتی چون السطوة، العنف یا تعبیر الأخذ بشدة استفاده میشود.
به فارسی
نزدیکترین برگردانهای فارسی برای این عبارت شامل واژههایی چون حملات خشن، صولتها، یورشها، عقوبتهای شدید و دستدرازیهای قهرآمیز است.
در قرآن
ریشه این واژه ۱۰ بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۲ سوره بروج که میفرماید «إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ» (بهراستی که مجازات و عقوبت پروردگارت بسیار سخت است) و آیه ۱۶ سوره دخان «يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى» که به مجازات و انتقام بزرگ در روز قیامت اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه در تحلیلهای مفهومی و متون دینی نمادی از قدرت قهری و غیرقابل مقاومت، عذاب سخت الهی، برخورد قاطع با جباران و عدالت کیفری در برابر ستمگران به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بطش ها
واژه «بطش ها» ترکیبی از مصدری عربی با نشانه جمع فارسی است که در متون ادبی، دینی و کهن به چشم میخورد. معنای بنیادین آن بر محور گرفتن با زور، حمله شدید، اعمال قدرت قهرآمیز و مجازات سخت میچرخد. اگرچه این صورت جمع در گفتار روزمره فارسی رایج نیست، اما بار معنایی بسیار سنگین و استواری را در متن ایجاد میکند.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآنی، این واژه جایگاه ویژهای دارد و غالباً برای توصیف قدرت درهمکوبنده خداوند در برابر جباران یا عقوبت سخت گناهکاران به کار رفته است. این کلمه به خوبی مفاهیمی چون صولت، یورش و تجلی عدالت کیفری را بازتاب میدهد.
به طور کلی، بررسی این واژه نشان میدهد که چگونه یک اصطلاح لغوی عربی با ورود به حوزه زبان فارسی و پذیرش نشانههای صرفی آن، معنای دقیقِ «حملات و مجازاتهای سخت و قهرآمیز» را در ادبیات مکتوب حفظ کرده است.