یعنی چه
واژه «صمره» یک لغت بسیار نادر عربی است که در متون لغوی کهن به معنای شیر بیمزه، ترششده و بدون شیرینی، یا دست بویگرفته از ماهی به کار رفته است.
تلفظ
این کلمه بر اساس معانی مختلف آن در منابع به صورت صَمْرَة (برای شیر بیمزه) یا صَمِرَة (برای دست بدبو) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ دقیق این کلمه در جدول ۴ حرف دارد. توجه داشته باشید که با واژه «ثمره» به معنی حاصل و میوه اشتباه نشود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، از معادلی نظیر Tasteless milk برای شیر بیطعم یا Spoiled milk برای شیر دگرگونشده استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در کتابهای لغت عربی به عنوان تعبیری برای شیر دگرگونشده یا بوی ناخوشایند ماهی ذکر شده است.
به فارسی
این واژه در زبان فارسی اصیل و معیار کاربردی ندارد و معادل دقیق یککلمهای برای آن نیست؛ نزدیکترین برگردان توصیفی آن شیر بیطعم است.
در قرآن
واژه «صمره» با حرف صاد در متن قرآن کریم وجود ندارد. واژهای که در قرآن بارها به صورت مفرد و جمع آمده، «ثمره / الثمرات» با حرف ثاء و به معنی میوه و حاصل است.
نماد چیست
این واژه نماد تثبیتشدهای در ادبیات فارسی ندارد، اما با توجه به معنای ریشهای آن میتواند به دگرگونی، فساد یا از دست رفتن خاصیت اولیه اشاره داشته باشد.
جمعبندی و توضیح کامل صمره
واژه «صمره» (با حرف صاد) یک لغت بسیار نادر، خاص و کمکاربرد عربی است که در فرهنگهای لغت کهن مانند دهخدا به معنای شیر بیمزه و بدون شیرینی یا دست بویگرفته از ماهی ثبت شده است. این واژه در زبان فارسی معیار و اصیل امروز هیچگونه کاربرد رایجی ندارد.
نکته بسیار مهم و کلیدی در مواجهه با این کلمه، احتمال بالای رخ دادن خطای املایی و نگارشی است. در اکثر منابع، جدولها یا جستجوهای روزمره، منظور از این لفظ واژه همآوای «ثمره» (با حرف ثاء) است که به معنای میوه، بار درخت، حاصل، نتیجه و فرزند به کار میرود و کاربرد گستردهای دارد.
بنابر این اصل، در صورت مواجهه با این کلمه در جدول یا متون، باید میان معنای ریشهای عربی آن (تغییر طعم و بو) و واژه رایج فارسی (ثمره به معنی حاصل و دستاورد) تفکیک قائل شد.