یعنی چه
این مکان محل اعتکاف، انزوا و عبادت یکی از مشایخ علم و زهد به نام «ابیعبدالله محمد بن موسی قصری» (متوفی ۶۳۳ هجری قمری) بوده که پس از مهاجرت از زادگاهش (قصر کُنامه)، در این زاویه سکونت گزید.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت اضافهٔ بیانی/وصفی است: [zāviye-ye qasri]
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمهای ۱۰ حرفی است که به عنوان نام یک مکان تاریخی یا صومعه صوفیان شناخته میشود.
به انگلیسی
برای اشاره به این مکان تاریخی از نگارش اصطلاحی یا ترجمه توصیفی آن استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح ریشه در زبان عربی دارد و به طور مستقیم به صومعه یا خانقاه شیخ قصری اشاره میکند.
به فارسی
برگردان و معادلهای معنایی آن در زبان فارسی یادآور مفاهیمی چون محل اعتکاف، گوشه نشینی و خانقاه صوفیان است.
نماد چیست
کلمه زاویه به تنهایی نماد خلوتگاه و محل عبادت عارفان است و در این ترکیب، به طور خاص به انزوای زاهدانه شیخ قصری اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل زاویه ٔ قصری
عبارت «زاویه ٔ قصری» بر خلاف تصور اولیه، یک اصطلاح هندسی یا ریاضی نیست، بلکه یک اسم خاص جغرافیایی و تاریخی است. این نام به خانقاه و صومعهای در حومه شهر قاهره مصر اطلاق میشده که محل زهد، عبادت و اعتکاف عارفی بزرگ به نام ابیعبدالله محمد بن موسی قصری (متوفی ۶۳۳ هجری قمری) بوده است.
واژه زاویه در ادبیات و متون قدیم به معنای گوشه خلوت، تکیه و محل تجمع و سکونت صوفیان و زاهدان به کار میرفته و واژه قصری به موطن و زادگاه این شیخ یعنی «قصر کنامه» اشاره دارد. ترکیب این دو کلمه، شناسنامه مکانی تاریخی را میسازد که در تاریخ تصوف قرن هفتم هجری اهمیت داشته است.
از نظر ساختار کلمهای، این عبارت در بازیها و سرگرمیهای کلماتی مانند جدول، پاسخی ۱۰ حرفی است و مفاهیمی چون صومعه، خانقاه و اعتکاف را تداعی میکند.