یعنی چه
این عبارت یک ترکیب وصفی-اسنادی از ریشه «گماشتن» است و در متون اداری و کلاسیک به معنای مأمور یا منصوبشده برای انجام یک کار مشخص بهکار میرود. در واقع به فردی اشاره دارد که اجرای دستوری به او واگذار و سپرده شده است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت مصوتهای کوتاه و بلند [gomashte shode bar amri] در زبان فارسی ادا میشود.
در جدول
پاسخ دقیق و مستقیم برای این شرح در جدول خودِ عبارت «گماشته شده بر امری» با ۱۵ حرف است؛ همچنین واژگان «موکل» و «مأمور» نیز به عنوان پاسخهای جایگزین و رایج شناخته میشوند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، عباراتی مانند Appointee یا Assigned برای رساندن مفهوم فرد منصوب شده استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح «مُوَکَّل» (با فتح کاف) دقیقترین برگردان برای این مفهوم است که در فرهنگ لغات معین و عمید نیز به عنوان مابه ازای این عبارت ذکر شده است.
به فارسی
واژههای فارسی و رایج هممعنی شامل گمارده، مأمور و کارگزار هستند. ریشه این عبارت به فعل فارسی «گماشتن» برمیگردد که به معنی نصب کردن یا کسی را بر کاری مسلط کردن است.
نماد چیست
در فرهنگ اداری، نظامی و متون دینی، این مفهوم نماد فرشته مأمور (مانند ملکالموت یا فرشتگان کاتب اعمال) یا کارگزار گوشبهفرمان است. در قرآن کریم نیز این مفهوم در آیاتی نظیر «الَّذِی وُکِّلَ بِکُمْ» به کار رفته که به فرشته مرگ به عنوان گماشتهشده بر انسانها اشاره دارد.
جمعبندی و توضیح کامل گماشته شده بر امری
عبارت «گماشته شده بر امری» یک ترکیب توصیفی اصیل در زبان فارسی است که ریشه در فعل «گماشتن» دارد. این اصطلاح دقیقاً معادل واژه عربی «مُوَکَّل» (با فتح کاف) بوده و به شخص یا عاملی اشاره دارد که از سوی یک مقام بالاتر یا نیرویی برتر، وظیفه و مسئولیت خاصی به او واگذار و تنفیذ شده است.
این اصطلاح در ادبیات دیوانی، متون کلاسیک و عرفانی کاربرد گستردهای داشته و مفهوم تعهد، مأموریت و طاعت را بازتاب میدهد. در فرهنگ قرآنی و متون دینی نیز اگرچه عین واژه به کار نرفته، اما مفهوم دقیق آن بارها برای توصیف کارگزاری فرشتگان الهی و مأموران آسمانی (مانند نگهبانان اعمال و ملکالموت) استفاده شده است که نشاندهنده یک وظیفه تخطیناپذیر است.