معنی شجا چیست؟ مترادف و متضاد آن

معنی

شجا در لغت به معنی جسمی سخت مانند استخوان یا تیغ است که در گلوگاه گیر کرده و مانع بلع یا تنفس شود. این واژه در مفهوم ثانویه و رایج‌تر خود، به غم، غصه و حزن بزرگی دلالت دارد که سینه را تنگ می‌کند و شخص را در وضعیت خفقان و اندوه عمیق قرار می‌دهد.

یعنی چه

وقتی کلمه‌ای به این معنا به کار می‌رود، بیانگر حالتی است که فرد دچار مصیبت یا غمی چنان بزرگ شده که توان فریاد زدن یا ابراز آن را ندارد؛ درست مانند کسی که استخوانی در گلویش گیر کرده و راه برون‌رفت سخنش بسته شده است.

مترادف

این کلمات همگی بار معنایی رنج درونی، دلتنگی عمیق و انسداد ناشی از غصه را دوش می‌کشند.

متضاد

واژه‌هایی که بر باز شدن سینه، خوشحالی و از بین رفتن اندوه خفه‌کننده دلالت دارند.

هم خانواده

این کلمات از ریشه عربی (ش ج و / ش ج ی) مشتق شده‌اند و به فرد اندوهگین یا خودِ حالتِ حزن عمیق اشاره دارند. توجه شود که این واژه با ریشه شجاعت (ش ج ع) کاملاً متفاوت است.

ریشه

ریشه این واژه به زبان عربی بازمی‌گردد که در حوزه معنایی انسداد گلو، غصه‌مند شدن و بروز احساسات عاطفی شدید ناشی از غم کاربرد دارد. نمونه بارز و تاریخی آن در خطبه شقشقیه نهج‌البلاغه به صورت «و فی الحلق شجا» (در حالی که استخوانی در گلو داشتم) آمده است.

جمله سازی

در جدول

در جدول‌های متقاطع، هرگاه طراح سؤال عباراتی چون «استخوان در گلو ماندن»، «تیغ گلوگیر» یا «اندوه و غصه عمیق» را در قالب کلمه‌ای ۳ حرفی بخواهد، واژه «شجا» پاسخ دقیق آن است.

به انگلیسی

در ترجمه این واژه باید به دو وجه آن (جسمانی یعنی انسداد گلو و مجازی یعنی اندوه جانکاه) توجه داشت.