عین الحیاه یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل عین الحیاه

عبارت «عین‌الحیاه» (یا عین‌الحیات) در اصل یک ترکیب واژگانی عربی به معنای «چشمهٔ زندگی» است که از دو بخش «عین» (چشمه/ذات) و «الحیاه» (زندگی) تشکیل شده است. این واژه در فرهنگ، ادبیات و اساطیر اسلامی-ایرانی جایگاه بسیار برجسته‌ای دارد و با مفاهیمی همچون آب حیات، آب حیوان و چشمه خضر هم‌معنی و هم‌پیوند است؛ چشمه‌ای که بر اساس افسانه‌ها، نوشیدن از آن به انسان عمر جاودان می‌بخشد.

در اصطلاح عرفانی، عین‌الحیاه از قالب مادی خود خارج شده و به عنوان نمادی از منبع فیض الهی، معرفت حقیقی، بیداری معنوی و علم لدنی به کار می‌رود. عارفان حقیقتِ حیات‌بخش ذات حق را که مایهٔ زنده شدن دل‌هاست، عین‌الحیاه می‌نامند. همچنین در ساحت تاریخ و دین، این اصطلاح یادآور داستان قرآنی سفر حضرت موسی و خضر در سوره کهف و نمادی از هدایت باطنی است. ناگفته نماند که «عین‌الحیات» نام یکی از کتاب‌های مشهور اخلاقی و حدیثی علامه مجلسی نیز می‌باشد که به زبان فارسی تالیف شده است.