یعنی چه
بلغارها به مجموعهای از قبایل کهن و کوچنشین اطلاق میشود که در سدههای میانه در نواحی استپهای اوراسیا، ولگا و سپس بالکان سکونت داشتند. این قوم نقش اصلی را در شکلگیری اولین حکومت رسمی بلغارستان و تلفیق فرهنگی با اسلاوها ایفا کردند. ریشه این واژه احتمالاً از زبانهای ترکی کهن و به معنای «آمیخته شدن» یا «شوریدن» است.
تلفظ
واژه بلغارها در زبان فارسی به صورت [بُلْغارْها] تلفظ میشود. واژه مفرد آن «بلغار» (بُلْغار) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «بلغارها» یک پاسخ ۷ حرفی است. همچنین برای پاسخهای مشابه، از کلماتی چون بلغاریان یا صقالبه (در متون کهن به اشتباه) استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به قوم کهن و تاریخی از واژه Bulgars یا Proto-Bulgarians استفاده میشود، در حالی که مردم فعلی کشور بلغارستان را Bulgarians مینامند.
به عربی
در زبان عربی این واژه به صورت «البلغار» یا «البلغاريون» ترجمه و شناخته میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه شامل «بلغاریان» و «قوم بلغار» است. در صنایع ادبی و متون قدیمی فارسی، واژه «بلغار» به نوعی چرم ضخیم، مرغوب و خوشبو (چرم بلغار یا تلاتین) نیز اطلاق میشده است.
در قرآن
در قرآن کریم یا متون تفسیر قرآنی هیچگونه نام یا اشارهای به قوم بلغارها وجود ندارد، زیرا این واژه یک نام خاص قومی و جغرافیایی مربوط به مناطق آسیای مرکزی و اروپا در دوران پس از نزول قرآن است.
نماد چیست
در شعر و ادبیات کهن فارسی (مانند آثار خاقانی و نظامی)، بلغار به دلیل تجارت بردگان زیباروی آن منطقه، به عنوان نماد حسن، جمال و سپیدرویی («شاهد بلغار») به کار میرفته است. همچنین به دلیل موقعیت جغرافیایی شمال، نمادی از سرما، تاریکی و دوری مسافت بوده است. در نمادشناسی ملی مدرن، شیر (Lion) نماد کشور بلغارستان است.
جمعبندی و توضیح کامل بلغارها
بلغارها یک قوم تاریخی و کوچنشین بودند که در سدههای میانه از استپهای اوراسیا به سمت بالکان و حوضه رود ولگا کوچ کردند. این قوم نقش بنیادینی در تاسیس پادشاهی اول بلغارستان داشتند و ریشه واژه آنها در زبانهای ترکی کهن به معنای آمیخته شدن یا اتحاد قبایل است.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، کلمه بلغار فراتر از نام یک قوم رفته و کاربردهای نمادین یافته است. شاعران کلاسیک ایران از بلغار به عنوان مظهر زیبایی، سپیدرویی و همچنین نمادی از سرزمینهای بسیار دوردست و سردسیر یاد کردهاند. علاوه بر این، در تجارت قدیم، چرم مرغوب و خوشبویی که از آن ناحیه میآمد به «چرم بلغار» معروف بود.
امروزه در زبانشناسی و تاریخنگاری، میان بلغارهای کهن (Bulgars) و مردم امروزی بلغارستان (Bulgarians) که آمیزهای از اسلاوها و اقوام دیگر هستند، تمایز علمی قائل میشوند. این واژه در قرآن کریم کاربردی ندارد و در زبان عربی به صورت البلغار شناخته میشود.