یعنی چه
شرط بستن در دو مفهوم به کار میرود؛ نخست در معنای عامیانه و رایج به معنی مراهنه یا گرو کردن با کسی بر سر درست از آب درآمدن یک پیشبینی که معمولاً با انتقال مال یا امتیاز همراه است. دوم در معنای حقوقی و رسمی به معنی تعیین بندها، التزامها و قرارهای یک توافقنامه.
تلفظ
این عبارت مرکب از دو جزء «شَرت» (با سکون ر و ت) و «بَسْتَن» (با فتح ب و سکون س) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی چون مراهنه، گروبندی و گرو بستن به عنوان هممعنی استفاده میشوند.
به انگلیسی
بسته به متن، در مفاهیم پیشبینی مسابقات از Bet و در متون قانونی از Stipulate استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی اصطلاح رِهان و مُقامَرة نیز با توجه به بستر متن به کار میروند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بازیها و پیشبینیها از Bahis استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق اصیل و ترکیبی آن در زبان فارسی شامل گرو گذاشتن، گروبندی، پیمان بستن و نذر کردن بر سر یک واقعه است.
جمعبندی و توضیح کامل شرط بستن
عبارت مرکب «شرط بستن» کاربردی دوگانه در زبان فارسی دارد. در وهله اول و در میان توده مردم، به معنای مراهنه و تعهد به پرداخت وجه یا امتیازی در صورت درست بودن پیشبینی یک اتفاق در آینده است که نمادهایی چون تاس، سکه و دست دادن را در فرهنگ عامه به همراه دارد. در وهله دوم، این عبارت در متون رسمی و حقوقی به معنای بندگذاری، توافق بر سر شروط قرارداد و ملتزم شدن به قواعد یک پیمان به کار میرود.
از نظر ریشهشناسی، این واژه از یک جزء عربی («شرط» به معنی نشانه یا التزام) و یک جزء اصیل فارسی و پهلوی («بستن» از ریشه باستانی band-) تشکیل شده است. اگرچه خود این فعل مرکب در قرآن نیامده، اما ریشه جمع آن یعنی «اشراط» به معنی نشانهها یکبار در قرآن ذکر شده و مفاهیم مشابه آن نظیر قمار (میسر) مورد بحث قرار گرفته است.