یعنی چه
بغثان در لغت به معنای پرندگانی کوچک، ناتوان و کندپرواز است که توانایی شکار ندارند و معمولاً از حشرات یا مردار تغذیه میکنند. این کلمه در مفهوم مجازی به انسانهای ضعیف، فرومایه و بیدفاع نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه در زبان عربی و فارسی به صورت کسر حرف اول (بـِ) و سکون حرف دوم (غـْ) یعنی «بِغْثان» تلفظ میشود.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات، پاسخ صحیح برای این مفهوم خود واژه «بغثان» است که دقیقاً از ۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم از عباراتی که به پرندگان کوچک و غیرشکارچی اشاره دارند استفاده میشود. همچنین این واژه به صورت اسم خاص (Bigthan) در عهد عتیق نیز ذکر شده است.
به عربی
این واژه ریشهای کاملاً عربی دارد و جمع مکسر کلمه «بُغاث» یا «بَغاث» است که از سه حرف اصلی (ب غ ث) به معنی رنگ خاکستری یا اختلاط سیاه و سفید گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه در متون کهن شامل مرغان ضعیف، پرندگان غیرشکارچی، گنجشکمانندها و مرغان حقیر و کمقدرت است.
در قرآن
واژه بغثان یا صورت مفرد آن (بغاث) و ریشه واژگانی آن در متن قرآن کریم نیامده است و کاربرد آن صرفاً ادبی و در امثال عرب است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات، این واژه به پشتوانه ضربالمثل معروف عربی «إنَّ البُغاثَ بأرضنا يَسْتَنْسِرُ»، نماد ضعف، ناتوانی و آدمهای کممایهای است که در سایه و پناه یک قدرت بزرگتر، احساس جربزه، قدرت و جسارت پیدا میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل بغثان
واژه «بِغثان» یک کلمه کهن با ریشه عربی است که به عنوان جمع مکسر واژه «بُغاث» وارد زبان فارسی شده است. این کلمه در اصل به گروهی از پرندگان کوچک، ناتوان، خاکستریرنگ و کندپرواز اشاره دارد که توانایی شکار ندارند و از حشرات یا مردار تغذیه میکنند. این مفهوم در تقابل مستقیم با پرندگان شکاری و قدرتمندی چون عقاب و شاهین قرار میگیرد.
در قلمرو فرهنگ و ادبیات، بغثان فراتر از معنای لغوی خود رفته و کاربردی نمادین یافته است. این واژه مجازاً به انسانهای ضعیف، فرومایه و بیدفاع اشاره دارد و نمادی از افراد کممایهای است که در پناه و سایه یک قدرت بزرگتر، جرئت و جسارت کاذب پیدا میکنند و خود را قدرتمند میپندارند.
شایان ذکر است که این کلمه با وجود ریشه عربی، در قرآن کریم به کار نرفته و کاربرد آن عمدتاً منحصر به متون ادبی کلاسیک و امثال پندآموز است. همچنین از نظر املایی نباید آن را با واژه «غثیان» (به معنی حالت تهوع) اشتباه گرفت، چرا که هیچ ارتباط معنایی یا ریشهای میان آنها وجود ندارد.