یعنی چه
این اصطلاح در متون و لغتنامهها برای توصیف خانه، مجلس یا فضایی به کار میرود که آنقدر جمعیت در آن حضور دارد که کاملاً پر شده و جای خالی در آن دیده نمیشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت بر اساس ریشه عربی آن «غاصٌّ بأهله» است که در فارسی به صورت روان «غاص باهله» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «خانه پر از جمعیت» یا «مجلسی که از اهلش پر است»، عبارت ۸ حرفی «غاص باهله» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال دقیق این مفهوم در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده پر بودن کامل یک مکان توسط ساکنان یا افراد حاضر در آن است.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و از فعل «غَصَّ» به معنی پر شدن مکان یا گلوگیر شدن گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این اصطلاح عبارتند از: مالامال، انباشته از جمعیت، لبالب، آکنده و پرجایگاه.
در قرآن
عبارت «غاص باهله» در متن قرآن وجود ندارد؛ با این حال ریشه واژگانی آن (غ ص ص) در زبان عربی به معنای ازدحام و فشردگی شناخته میشود و خود این ترکیب بیشتر در احادیث و متون روایی (مانند توصیف شلوغی خانه ائمه) کاربرد دارد.
جمعبندی و توضیح کامل غاص باهله
عبارت «غاص باهله» که صورت اصیل آن در عربی «غاصّ بأهله» است، اصطلاحی توصیفی برای اشاره به نهایت شلوغی، تراکم و ازدحام جمعیت در یک مکان مانند خانه، مسجد یا مجلس است. این واژه از ریشه «غ ص ص» مشتق شده که در اصل به معنای فشردگی، لبریز شدن و گلوگیر شدن است و با واژه «غصه» نیز همریشه است؛ چرا که غصه نیز راه گلو را میبندد و فضا را بر انسان تنگ میکند.
در کاربردهای ادبی، روایی و همچنین طراحان جدول، این ترکیب هشتحرفی به عنوان معادل دقیقی برای مفاهیمی همچون «جای سوزن انداختن نبودن»، «مالامال از جمعیت» و «مجلسی لبریز از حضور مردم» به کار میرود و نشاندهنده تکمیل کامل ظرفیت یک فضا توسط ساکنان یا حاضران آن است.