یعنی چه
حیات ابدی در اصطلاح دینی، کلامی و فلسفی به معنای زیستن بدون پایان، بقای همیشگی و زندگی جاویدان در جهان آخرت است که در آن مرگ، فنا و نیستی راه ندارد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی «حَیات» (به فتح ح) و «اَبَدی» (با تلفظ روان فتحه روی الف و با) ساخته شده است.
در جدول
در پاسخ به سؤالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «حیات ابدی» دقیقاً دارای ۸ حرف است. واژههای مترادف دیگر مانند خلود یا بقا نیز ممکن است مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی معمولاً از ترکیب Eternal life برای اشاره به مفهوم حیات جاودان و اخروی استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان این مفهوم از تعابیری همچون Sonsuz hayat (زندگی بیانتها) یا Ebedî hayat استفاده میکنند.
به فارسی
برگردان و معادلهای خالص فارسی این ترکیب وصفی عربی، عباراتی همچون زندگی جاویدان، زیستن بدون پایان و بقای سرمدی هستند.
در قرآن
عین عبارت ترکیبی «حیات ابدی» در متن قرآن نیامده است، اما این مفهوم بنیادین با عباراتی چون «الحَیاةُ الآخِرَة» (زندگی پس از مرگ) و «خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا» (جاودانگان در آن تا ابد) به وفور مورد تأکید قرار گرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل حیات ابدی
ترکیب وصفی «حیات ابدی» از دو واژه ریشهدار عربی تشکیل شده است؛ «حیات» از ریشه (حیی) به معنی زنده شدن و زیستن، و «ابدی» منسوب به «ابد» از ریشه (ابد) به معنی زمان آیندهٔ بدون پایان. این اصطلاح در متون دینی، فلسفی و ادبیات عرفانی جایگاه ویژهای دارد و به بقای سرمدی انسان پس از مرگ و رهایی از بند مادیات اشاره میکند.
در فرهنگ اسلامی و آیات قرآن کریم، حیات ابدی نمادی از پاداش مؤمنان راستین در بهشت (خلود) و یا عذاب تبهکاران در دوزخ است. در ادبیات و اسطورهشناسی شرقی نیز دستیابی به این نوع از زیستن نامحدود با نمادهایی همچون «آب حیات» (چشمهٔ بقا در داستان خضر نبی)، «درخت زندگی» و پرندهٔ افسانهای «ققنوس» پیوند خورده است.