یعنی چه
عبارت «اهل جهنم» اصطلاحی دینی و ترکیبی است که به ساکنان دوزخ اشاره دارد؛ افرادی که بر اساس باورهای مذهبی، به دلیل کفر، سرکشی یا نافرمانی از دستورهای الهی، پس از مرگ در جایگاه عذاب (جهنم) قرار میگیرند.
تلفظ
این ترکیب از دو واژهٔ «أهل» (به کسر لام در حالت مضاف) و «جَهَنَّم» (با تشدید و فتح نون) تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی مانند دوزخیان، جهنمیان یا خود عبارت اهل جهنم به عنوان پاسخ قرار میگیرند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی از اصطلاحات متنوعی برای اشاره به این مفهوم استفاده میشود که رایجترین آنها ساکنان یا مردم جهنم است.
به عربی
در زبان و ادبیات عربی، این مفهوم بیشتر با تعابیری همچون اصحابالنار یا اهلالجحیم شناخته میشود.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای اشاره به دوزخیان از واژهٔ Cehennemlikler یا ترکیبهای مشابه استفاده میکنند.
در قرآن
عین عبارت ترکیبی «اهل جهنم» در متن قرآن نیامده است، اما مفاهیم معادل آن مانند «اصحاب النار» (بیش از ۸۰ بار) و عبارت «تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ» (در آیه ۶۴ سوره ص) که به ستیزهٔ دوزخیان اشاره دارد، به وفور به کار رفته است.
نماد چیست
در فرهنگ و سنت دینی، اهل جهنم مظهر عاقبتِ نافرمانی، تاریکی درون، زیانکاری مطلق و محرومیت از فضل و رحمت پروردگار به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل اهل جهنم
اصطلاح «اهل جهنم» یک ترکیب اضافی فارسی-عربی است که در ادبیات دینی و باورهای مذهبی به دوزخیان و کسانی اشاره دارد که به سبب اعمال، عقاید یا کفر خود محکوم به اقامت و تحمل عذاب در آتش آخرت هستند. واژهٔ «اهل» ریشهٔ عربی داشته و به معنای ساکن یا شایسته است، در حالی که واژهٔ «جهنم» معرب بوده و ریشهٔ آن احتمالاً از واژهٔ عبری «گهینوم» (به معنی درهٔ هینوم در جنوب اورشلیم) گرفته شده که به مرور زمان معنای جایگاه عذاب اخروی پیدا کرده است.
اگرچه این ترکیب دقیق در قرآن کریم به این صورت به کار نرفته، اما مرادفهای مستقیم آن مانند «اصحاب النار» بیش از هشتاد بار در آیات الهی ذکر شده است. این مفهوم در نمادشناسی مذهبی مظهر شقاوت ابدی، خسران و زیانکاری مطلق، و دوری از رحمت و مغفرت الهی است و در ادبیات برای هشدار دربارهٔ عاقبتِ نافرمانی و سرکشی استفاده میشود.