یعنی چه
واژه «بیص» به تنهایی در فارسی امروز کاربرد مستقلی ندارد و معمولاً به عنوان جزء دوم اصطلاح «حیص و بیص» استفاده میشود که نشاندهنده قرار گرفتن در یک وضعیت بحرانی، دشوار و کمراه فرار است.
تلفظ
این کلمه به صورت فتح اول و سکون دوم (بَیْص) تلفظ میشود و ریشه در زبان عربی دارد.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، واژه سه حرفی «بیص» یا ترکیب آن به معنای سختی، گرفتاری و مخمصه آمده است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این واژه در انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که نشاندهنده یک وضعیت سخت یا گیرودار شدید است.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و عبارت «وقع فی حیص بیص» در عربی به معنای افتادن در تنگنا و گرفتاری شدید است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون دشواری، مشقت، کشاکش و آشفتگی هستند که وضعیت بحرانی را توصیف میکنند.
نماد چیست
این کلمه نماد یا مفهوم نمادین مادی و شناختهشدهای ندارد، بلکه در ادبیات مکتوب به عنوان نمادی انتزاعی برای توصیف شرایط بغرنج و بیتکلیف به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بیص
واژه «بیص» از لغات عربی وارد شده به زبان فارسی است که به صورت مستقل کاربرد بسیار کمی در زبان امروز دارد. این کلمه بر اساس لغتنامههای معتبری چون دهخدا، معین و عمید، به تنهایی معنای تنگی، سختی و گرفتاری میدهد، اما هویت واقعی آن در زبان فارسی عموماً در قالب صفت اتباعی و در ترکیب مشهور «حیص و بیص» شکل میگیرد.
ترکیب «حیص و بیص» برای توصیف شرایطی به کار میرود که فرد در مخمصه، تنگنا یا گیرودار شدیدی قرار گرفته و راه گریزی ندارد. همچنین در تاریخ ادبیات، «حیص بیص» لقب یکی از شاعران و فقیهان قرن ششم هجری (ابوالفوارس سعد بن محمد) بوده که به دلیل استفاده فراوان از این اصطلاح در گفتار خود، به این نام مشهور شده بود.