یعنی چه
صقاره در اصل به معنی شاهینها (جمع صقر) است و در اصطلاح به هنر، حرفه و دانشِ دیرینهٔ پرورش، تربیت و شکار با پرندگان شکاری (شاهینداری یا قوشبازی) گفته میشود.
تلفظ
این واژه به صورت صِقاره (با کسرهٔ صاد) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل قوشبازی یا بازداری به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به این هنر و حرفه از واژههای Falconry یا Hawking استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل قوشبازی، بازداری، شاهینداری و صیادی با پرندگان شکاری است.
در قرآن
خود کلمهٔ صقاره در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما در آیه ۴ سوره مائده، برای اشاره به پرندگان و حیوانات شکاری آموزشدیده از واژهٔ «جَوَارِح» استفاده شده است.
نماد چیست
این هنر در فرهنگ خاورمیانه نمادی از بلندپروازی، اشرافیت، همنشینی نزدیک با طبیعت و مهار اصولی قدرت حیات وحش به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل صقاره
واژهٔ صقاره ریشهای عربی دارد و در اصل شکل جمع واژه «صقر» به معنای شاهین است. این کلمه در زبان و ادبیات فارسی به عنوان نامی برای حرفه، هنر و دانشِ سنتی قوشبازی و بازداری شناخته میشود که به آموزش و شکار با پرندگان شکاری اختصاص دارد.
باید توجه داشت که این کلمه نباید با محوطه باستانی و معروف «سقاره» (با سین) در مصر که هرم پلکانی جوزر در آن قرار دارد، اشتباه گرفته شود. صقاره با صاد کاملاً به حوزه پرندگان شکاری و شاهینداری مرتبط است.
این پیشه کهن در تاریخ ایران و کشورهای خاورمیانه فراتر از یک روش شکار، یک هنر اشرافی و نمادی از پیوند عمیق انسان با طبیعت و پرندگان بلندپرواز حیات وحش محسوب میشود.