یعنی چه
دغلی حاصلمصدر از واژه «دغل» است و به رفتارهایی اشاره دارد که مبتنی بر حیلهگری، تقلب و پنهان کردن حقیقت برای آسیب زدن به دیگری یا جلب منفعت شخصی نامشروع باشد. این واژه وضعیتی را توصیف میکند که در آن صمیمیت و صداقت وجود ندارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه به صورت دَ غَ لی (فتح دال و غین) است که در زبان فارسی به عنوان اسم مصدر به کار میرود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه دغلی به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون فریبکاری، نادرستی و ریاکاری کاربرد دارد و دقیقاً ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم دغلی در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از واژگان فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و خالص فارسی برای این واژه شامل ناراستی، کژرفتاری، یکرنگ نبودن و ناپاکی در نیت و عمل است که در برابر واژههای صفا و صداقت قرار میگیرند.
نماد چیست
واژه دغلی به عنوان یک صفت منفی اخلاقی و رفتاری مطرح است و مابه ازای نمادین مشخص یا مکتوبی در فرهنگ اساطیری ندارد؛ بلکه در ادبیات همواره به عنوان یک پدیده نکوهیده یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل دغلی
واژه دغلی ترکیبی از کلمه عربی «دَغَل» (به معنی فساد و فریب) و یای حاصلمصدر فارسی است که در زبان و ادبیات ما پیشینهای طولانی دارد. این کلمه به طور کلی نماینده هرگونه مکر، تقلب، ریاکاری و ناپاکی در رفتار است و در ادبیات کلاسیک فارسی، از جمله در اشعار حافظ شیرازی، به عنوان رفتاری ناپسند در برابر حق و حقیقت کوبیده شده است.
در ساختار زبان فارسی، این واژه همخانوادههایی چون دغلباز و دغلکار دارد که به فرد فریبکار اشاره میکنند. مفهوم اخلاقی دغلی دقیقاً در نقطه مقابل ارزشهایی چون صداقت، امانتداری، صفا و یکرنگی قرار میگیرد و در متون دینی و اخلاقی نیز همواره بر دوری از آن تاکید شده است.