یعنی چه
عبارت «آیه سوم بکمون» یک اصطلاح یا مدخل لغوی معتبر نیست، بلکه یک تحریف شنیداری و عامیانه از کلمه قرآنی «بُکم» (به معنی گنگها و لالها) است که در عبارت معروف «صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ» در آیه ۱۸ سوره بقره آمده است.
تلفظ
ترکیب ساختگی «بکمون» تلفظ استانداردی ندارد، اما واژهٔ اصلی و قرآنی آن به صورت «بُکْم» (Bokm) تلفظ میشود که صیغه جمع است.
در جدول
در مسابقات و جداول، این عبارت دقیقاً ۱۱ حرف دارد؛ هرچند که ریشهٔ اصلی و صحیح آن کلمه ۳ حرفی «بکم» است.
به انگلیسی
برای واژهٔ حقیقی «بُکم»، کلمات Mute و Speechless به معنای لال و ناتوان از تکلم استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی، «بُکم» جمع «أبکم» به معنای افراد لال و گنگ (به ویژه لالی مادرزادی) است.
به فارسی
در ترجمههای فارسی قرآن کریم، واژهٔ اصلی این عبارت را به صورت «کر و لالها و کوران» ترجمه کردهاند که در اینجا بخش «بکم» به معنی لالها و گنگها است.
در قرآن
کلمه ریشهای این عبارت در آیه ۱۸ سوره بقره («صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ») و آیه ۱۷۱ سوره بقره در توصیف حالت معنوی منافقان و کافران به کار رفته است.
نماد چیست
این تعبیر در فرهنگ قرآنی نماد کسانی است که به دلیل لجاجت، زبان دل خود را روی حقیقت بستهاند و مانند یک فرد لال، توانایی اعتراف و بیان حق را ندارند.
جمعبندی و توضیح کامل آیه سوم بکمون
عبارت «آیه سوم بکمون» یک اصطلاح ساختگی یا اشتباه عامیانه در شنيدن و نگارش است و هیچ اصالت لغوی یا قرآنی ندارد. با ریشهیابی و بررسی منابع مشخص میشود که منظور اصلی از این عبارت، واژهٔ قرآنی «بُکم» در آیه ۱۸ سوره مبارکه بقره است که به صورت «صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ» (کران، لالها و کوران) نازل شده است.
قرآن کریم در این آیات از واژه «بُکم» (به معنی لالها) برای توصیف منافقان و منکران حقیقت استفاده کرده است؛ کسانی که با سوءاختیار خود چشم و گوش و زبان دلشان را به روی هدایت بستهاند. ترکیب اشتباه «بکمون» احتمالاً از اضافه شدن پسوند یا برداشت غلط از تلاوت آیات پدید آمده است.