یعنی چه
«بنو نذیر» یا در اصل «بنو نضیر» به معنای فرزندان یا طایفه نضیر است. در اصطلاح تاریخی، این عبارت به یکی از سه قبیله بزرگ و مهم یهودی ساکن در مدینه (یثرب قدیم) اشاره دارد که در زمان هجرت پیامبر اسلام (ص) در آنجا زندگی میکردند.
تلفظ
این عبارت در زبان عربی به صورت «بَنُو النَّضِير» تلفظ میشود. در زبان فارسی به دلیل تشابه تلفظ حروف «ض» و «ذ»، گاهی به صورت «بنو نذیر» نیز نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی چون «قبیله یهودی مدینه در صدر اسلام» یا «قبیلهای که سوره حشر درباره آنهاست»، کلمه ۷ حرفی «بنو نذیر» یا «بنو نضیر» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در متون انگلیسی و تاریخنگاریهای بینالمللی، نام این قبیله یهودی به صورت Banu Nadir یا با الف و لام تعریف به صورت Banu al-Nadir نگاشته میشود.
به عربی
نام صحیح و اصیل این قبیله در زبان عربی «بنو النضير» است که از ریشه «ن-ض-ر» به معنای شادابی، طراوت و درخشش گرفته شده است.
به فارسی
در برگردان و کاربرد فارسی، این واژه به صورت «قبیله بنینضیر» یا «یهود بنینضیر» شناخته میشود و اشاره به طایفهای تاریخی در شبهجزیره عربستان دارد.
در قرآن
نام بنو نذیر به طور مستقیم در متن قرآن نیامده است؛ اما به اتفاق آراء مفسران و مورخان، شان نزول آیات ابتدایی سوره حشر (آیات ۱ تا ۱۷) مربوط به ماجرای قلعههای این قبیله، محاصره، و در نهایت اخراج و کوچ اجباری آنان از مدینه به دلیل نقض پیمان است.
نماد چیست
در بافت تاریخ اسلام، این قبیله به عنوان نماد تنشهای سیاسی، تقابل فرهنگی و پیمانشکنی در مدینه صدر اسلام شناخته میشود. این رویداد نشاندهنده تغییر موازنه قدرت به نفع مسلمانان در یثرب است.
جمعبندی و توضیح کامل بنو نذیر
عبارت «بنو نذیر» که شکل صحیح نگارش آن در منابع تاریخی «بنو نضیر» است، به یکی از قبایل باستانی و مهم یهودی ساکن در شهر یثرب (مدینه) اشاره دارد. این قبیله در کنار قبایل بنیقینقاع و بنیقریظه، بخش بزرگی از جمعیت و اقتصاد مدینه را پیش از هجرت پیامبر اکرم (ص) در دست داشتند و تبار خود را به حضرت هارون (ع) میرساندند.
پس از هجرت پیامبر به مدینه، پیمانی میان مسلمانان و قبایل یهودی منعقد شد، اما در سال چهارم هجری به دلیل توطئه و اقدام به ترور پیامبر توسط برخی از سران این قبیله، نقض پیمان صورت گرفت. این واقعه منجر به محاصره دژهای آنان توسط مسلمانان و در نهایت تبعید و کوچ اجباری این قبیله از مدینه شد که در تاریخ به «غزوه بنینضیر» معروف است.
اگرچه نام این قبیله صراحتاً در قرآن ذکر نشده، اما بخش عمدهای از سوره مبارکه حشر به توصیف این رویداد، سرنوشت اموال و قلعههای آنان پرداخته است. امروزه این واژه در متون تاریخی، مذهبی و همچنین به عنوان کلمهای هفتحرفی در جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد.