یعنی چه
این ترکیب دارای دو کاربرد است: یکی نام محوطه و روستایی باستانی در مأرب یمن (کفر به معنای روستا) و دیگری اصطلاحی تفسیری که به دوران آفتابپرستی و کفر بلقیس (ملکه سبا) پیش از تسلیم شدن در برابر حضرت سلیمان اشاره دارد.
تلفظ
در نامگذاری جغرافیایی به صورت کَفْرِ بِلْقِیس (Kafr-e Bilqis) و در مباحث قرآنی و تفسیری به صورت کُفْرُ بِلْقِیس (Kofr-e Bilqis) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ این عبارت در جدولهای متقاطع با تعداد ۸ حرف، همان «کفر بلقیس» است.
به انگلیسی
بسته به متن، برای نام جغرافیایی از Kafr Bilqis و برای معنای مذهبی از معادل توصیفی کفر ملکه سبا استفاده میشود.
به عربی
این ترکیب در زبان عربی نیز به همین صورت عیناً در متون تاریخی، جغرافیایی و تفاسیر قرآنی به کار میرود.
به فارسی
در برگردان معنایی به فارسی، کفرِ بلقیس (با فتح کاف) به معنای «روستا یا ناحیهٔ بلقیس» و کُفرِ بلقیس (با ضم کاف) به معنای «بیایمانی و خداناپذیری بلقیس» است.
در قرآن
خود این ترکیب عیناً در قرآن نیامده، اما در سوره نمل آیه ۴۳ به کفر بلقیس پیش از ایمان آوردنش اشاره شده است: «وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كَافِرِينَ».
نماد چیست
این اصطلاح در بعد فرهنگی و نمادین، نشاندهندهٔ تمدن باستانی سبأ در یمن و همچنین نماد فردی است که با وجود قرار داشتن در بستر شرک، پس از دیدن حقیقت لجاجت نکرده و تسلیم حق میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کفر بلقیس
عبارت «کفر بلقیس» یک واژهٔ واحد مستقل در لغتنامههای عمومی نیست، بلکه دو وجههٔ متمایز تاریخی و تفسیری دارد. در جغرافیای باستان، «کَفْر بلقیس» نام محوطه و آبادی تاریخی در نزدیکی مأرب یمن است که به ملکه سبا منسوب است؛ کلمه «کفر» در این ترکیب به معنای رایج عربی یعنی روستا یا دهکده به کار رفته است.
در سوی دیگر، در متون تفسیری و قرآنی، «کُفر بلقیس» به دوران شرک و آفتابپرستی ملکه سبا پیش از ملاقات با حضرت سلیمان اشاره دارد. بر اساس آیات سوره نمل، او پس از دیدن معجزات و نشانههای الهی، از کفر دست کشید و اسلام آورد که این رفتار در ادبیات دینی نماد حقیقتجویی و خردمندی به شمار میرود.