یعنی چه
عبارت «برحذر داشت» در زبان فارسی به معنای آگاه کردن کسی از خطر، بیم دادن، منع کردن و وادار ساختن او به احتیاط و پرهیز از چیزی یا شخصی است.
تلفظ
این عبارت فعلی متشکل از حرف اضافه «بَر»، واژه عربی «حَذَر» با فتح حاء و ذال، و فعل فارسی «داشت» است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، عبارت «برحذر داشت» دقیقاً ۹ حرف دارد. بسته به تعداد حروف، مترادفهای آن نظیر بیم داد، هشدار داد یا منع کرد نیز به کار میروند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از افعالی در زمان گذشته استفاده میشود که نشاندهنده آگاهیبخشی در مورد خطر یا منع کردن است.
به عربی
در زبان عربی، این مفهوم از ریشه (ح ذ ر) و معمولاً در باب تفعیل به صورت فعل ماضی «حَذَّرَ» بیان میشود که به معنای تحذیر و پرهیز دادن است.
به فارسی
از برگردانها و جایگزینهای خالصتر فارسی برای این عبارت ترکیبی میتوان به واژههایی چون هشدار داد، آگاه ساخت، بیم داد، زنهار داد یا پرهیز داد اشاره کرد.
نماد چیست
این عبارت یک اصطلاح فعلی و زبانی است و نماد باستانی مجزایی ندارد؛ اما در کاربردهای گرافیکی و نشانه شناسی مدرن، با علامتهای هشدار ⚠️، علامت تعجب 🛑 و مفهوم توقف یا زنگ خطر همپوشانی معنایی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل برحذر داشت
عبارت «برحذر داشت» یک فعل ترکیبی در زبان فارسی است که از پیشوند «بر»، واژه عربی «حذر» (به معنی پرهیز و احتیاط) و فعل «داشت» ساخته شده است. این اصطلاح به طور کلی زمانی به کار میرود که شخصی، دیگری را از یک خطر بالقوه، گناه، یا آسیب آگاه کرده و او را به مراقبت و دوری گزیدن از آن کار یا موقعیت دعوت کند.
این مفهوم ریشه عمیقی در ادبیات دینی و قرآنی نیز دارد؛ به طوری که ریشه «ح ذ ر» بارها در قرآن مجید به کار رفته و در آیاتی مانند «وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ» دقیقاً به معنای برحذر داشتن و انذار دادن بندگان از کیفر الهی ترجمه شده است. در مکالمات روزمره و متون رسمی نیز این واژه به عنوان ابزاری برای بیان هشدارهای جدی و عاقبتاندیشی استفاده میشود.