یعنی چه
بریده بریده گفتن به حالتی از گفتار اشاره دارد که کلمات یا سیلابها به صورت منقطع، تکهتکه و با فاصلههای غیرطبیعی از دهان خارج میشوند. این وضعیت معمولاً ناشی از هیجان شدید، اضطراب، ترس، تنگی نفس، گریه، خنده یا اختلالات گفتاری مانند لکنت زبان است.
تلفظ
تلفظ این عبارت به صورت [boride-boride goftan] است که از دو بخش صفت تکراری «بریده» و فعل مصدری «گفتن» تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، بسته به تعداد حروف خواسته شده، اصطلاح ۱۴ حرفی «بریده بریده گفتن» یا جایگزینهایی مثل «من من کردن» و «لکنت» کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق کلام، برای گفتار ناپیوسته عمومی از واژگان مرتبط با جملات شکسته یا در فضای پزشکی و تخصصی از اصطلاحات روانپزشکی و نورولوژی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از مصدرهایی که به گیر کردن، لرزش یا انقطاع در کلام اشاره دارند، استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی تعبیر نخست مستقیماً به ساختار منقطع کلام و تعبیر دوم به لکنت داشتن در حین بیان کلمات دلالت دارد.
به فارسی
برابرهای فارسی و اصطلاحات هممعنی شامل مواردی چون منمن کردن، جویدهجویده حرف زدن، سخن منقطع و تجمجم است که همگی گویای عدم روانی در کلام هستند.
نماد چیست
در فرهنگ لغات و تحلیلهای نمادین ادبی، بریده بریده گفتن یا گره خوردن زبان، نشانه و نمادی از آشفتگی عمیق روحی، ترس از فاش شدن یک حقیقت، شرمساری یا اضطراب مفرط است که مانع از بیان فصیح و روان احساسات میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بریده بریده گفتن
عبارت «بریده بریده گفتن» در زبان فارسی به نوعی گفتار غیر روان و تکهتکه اشاره دارد که در آن پیوستگی کلام به دلیل عوامل بیرونی یا درونی از بین میرود. ریشه این اصطلاح از فعل پارسی میانه «بریدن» گرفته شده و تکرار واژه «بریده» تأکیدی بر گسستگیهای پیدرپی در فرآیند سخن گفتن است. این حالت معمولاً در شرایطی رخ میدهد که فرد تحت تأثیر هیجانات شدیدی چون ترس، خشم، اندوه عمیق یا بیماریهای جسمی و عصبی قرار دارد.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متون مقدسی مانند قرآن کریم نیامده، اما مفهوم آن یعنی وجود گره در زبان یا عدم فصاحت، در درخواست حضرت موسی (ع) برای گشوده شدن گره زبانش به چشم میخورد. در فرهنگ ادبی و نمادشناسی نیز این نوع گفتار، نمادی آشکار از اضطراب، شوک ناگهانی و ناتوانی در برقراری ارتباط پایدار و فصیح به شمار میآید.