معنی
در زبان فارسی عمومی، شقه به معنی نصف یا قطعه بزرگی از چیزی است که از طول بریده یا شکافته شده باشد. این واژه بهویژه در اصطلاح قصابی برای اشاره به نصف کامل بدن دام (یک شقه گوشت گوسفند) به کار میرود.
یعنی چه
این کلمه بیانگر مفهوم تقسیم شدن و بریدن چیزی از وسط است. همچنین در متون کهن و زبان عربی به معنای مسافت دور و دراز و سفر پر مشقت نیز آمده است.
مترادف
واژههای فوق بسته به متن و کاربرد میتوانند به عنوان هممعنی شقه استفاده شوند.
ریشه
واژه شقه از ریشه ثلاثی مجرد «ش ق ق» در زبان عربی مشتق شده است که به معنای ایجاد شکاف، بریدن طولی و فاصلهاندازی است و با کلماتی مانند شق، انشقاق و شقاق همخانواده است.
در جدول
در حل جداول کلمات متقاطع، برای راهنمای تکه یا نصف، کلمه ۳ حرفی «شقه» یک پاسخ دقیق و متداول است.
به انگلیسی
در انگلیسی بسته به نوع کاربرد (گوشت، تکه پارچه یا مسافت دور) معادلهای متفاوتی دارد.
به عربی
در زبان عربی کلاسیک شُقّة به معنی راه طولانی و دشوار است که یکبار نیز در قرآن (سوره توبه آیه ۴۲) به کار رفته است؛ اما در عربی امروزی به معنای واحد مسکونی یا همان آپارتمان است.
به فارسی
برابر معادلهای اصیل فارسی میتوان از واژههایی چون نیمه، پاره، لخت یا تکه برای رساندن مفهوم شقه استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل شقه
واژه «شقه» از جمله کلماتی است که در دو قلمرو زبان عامیانه فارسی و ادبیات کهن/عربی کاربردهای متفاوتی پیدا کرده است. در زندگی روزمره فارسیزبانان، این کلمه عمدتاً در اصطلاحاتی مانند «شقه کردن گوشت» به معنی بریدن و نصف کردن طولی جثه دام یا هر شیء دیگری به کار میرود و بر تکه بزرگی از یک کل دلالت دارد.
از سوی دیگر، ریشه این واژه سامی و از فعل «شقّ» به معنی شکافتن است. در کاربرد قرآنی و متون کهن، این واژه (به صورت شُقّه) مفهوم مسافت طولانی، راه دور و سفر طاقتفرسا را افاده میکند؛ چنانکه در آیه ۴۲ سوره توبه به سختی راه جنگ تبوک اشاره دارد. جالب اینجاست که همین کلمه در زبان عربی معاصر تغییر کاربری داده و امروزه به معنای آپارتمان یا واحد مسکونی استفاده میشود.