یعنی چه
عشق گرانبها یک ترکیب وصفی در زبان فارسی است که به عاطفه یا دلدادگی بسیار ارزشمند، نفیس و عمیقی اشاره دارد که به دلیل پاکی یا شدتِ وفاداری، بینهایت ارجمند است و نمیتوان برای آن قیمت یا بهایی مادی تعیین کرد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «عِشق» (با کسر ع و سکون ش و ق) و «گِرانبَها» (با کسر گ و فتح ب) تشکیل شده است که با نقش تبعیِ صفت و موصوف به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت دقیقاً «عشق گرانبها» با ۱۰ حرف است.
به انگلیسی
برای بیان این مفهوم در زبان انگلیسی از عباراتی استفاده میشود که بر ارزش بینهایت و قیمتناپذیر بودنِ محبت دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی با ترکیب واژههای حب و موده با صفات ارزشمندی چون ثمین، غالی و نفیس این مفهوم را میرسانند.
به فارسی
برگردان خالص فارسی این ترکیب با جایگزینی اجزا شامل عباراتی چون «مهر ارزشمند»، «دلدادگی نفیس»، «شیفتگی گرانقدر»، «مهر پربها» و «علاقه قیمتی» میشود.
در قرآن
عبارت «عشق گرانبها» بهصورت مستقیم در قرآن کریم وجود ندارد. اصولا واژه «عشق» در قرآن به کار نرفته و برای بیان مفاهیم مرتبط با محبت عمیق، از واژههایی چون «حب»، «ود» و «مودت» استفاده شده است.
نماد چیست
در ادبیات و عرفان، این ترکیب نماد معرفت الهی، گوهر درون یا روح انسانی پاک است. در نمادهای تصویری نیز معمولاً با مروارید درون صدف، قلب لعلگون یا مرصع و شعلهٔ جاویدان صیانتشده نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عشق گرانبها
ترکیب وصفی «عشق گرانبها» از دو بخش عربی (عشق) و فارسی (گرانبها) ساخته شده است. واژه عشق از ریشه عشقه گرفته شده که نام گیاه پیچک است و به زیبایی احاطه کردن قلب را نشان میدهد؛ واژه گرانبها نیز از ریشه ایران باستان به معنای دارای ارزش و قیمت سنگین است. این عبارت در مجموع به عشقی اشاره دارد که فراتر از مادیات بوده و ارزش معنوی والایی دارد.
اگرچه این اصطلاح به صورت یک لغت مستقل یا مفهوم قرآنی مستقیماً ثبت نشده است، اما در ادبیات غنی فارسی و عرفان، جایگاه ویژهای به عنوان نماد پاکی، وفاداری و معرفت راستین دارد. این ترکیب به خوبی نشاندهنده پیوندهای عمیق روحی است که با معیارهای مادی و پولی سنجیده نمیشوند.