یعنی چه
تغیظا در لغت به معنای خشم گرفتن، آشکار کردن غضب شدید و به جوش آمدن خشم است. این کلمه حالت برافروختگی و خروشی را نشان میدهد که از شدت عصبانیت و قهر بیرونی میشود.
تلفظ
این واژه به صورت تنویندار و با تشدید روی حرف «ی» تلفظ میشود: تَغَیُّظاً.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه «تغیظا» به عنوان پاسخ ۵ حرفی برای راهنماهایی مثل خشم گرفتن، خشمناکی، یا اظهار غضب شدید کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال معنای این واژه از عباراتی که شدت و فوران خشم را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و مصدر تنویندار از باب تفعل (ریشه غ ی ظ) است و در خود زبان عربی غلیان عصبانیت را معنا میدهد.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه شامل خشمناکی، با خشم و خروش، برافروختگی و جوششِ قهر هستند.
در قرآن
این کلمه یکبار در قرآن در آیه ۱۲ سوره فرقان آمده است: «سَمِعُوا لَهَا تَغَيُّظًا وَزَفِيرًا»؛ یعنی هنگامی که آتش جهنم گناهکاران را از دور میبیند، صدای خروش خشمآلود و ناله شدیدی از آن میشنوند که مفسران آن را کنایه از شدت عذاب و فوران آتش دانستهاند.
نماد چیست
در فرهنگ دینی و ادبی، تغیظا مابه ازای اسطورهای خاصی ندارد اما نماد و تجسم عینی خشم به اوج رسیده، غلیان آتش دوزخ و فوران قهر و انرژی مخرب است.
جمعبندی و توضیح کامل تغیظا
واژه «تغیظا» (تَغَیُّظاً) یک واژه عربیِ قرآنی است که به زبان فارسی نیز وارد شده است. این کلمه از ریشه «غ ی ظ» و از باب تفعل ساخته شده و معنای اصلی آن، اظهار خشم شدید، برافروختگی و فوران قهر همراه با صدا و خروش است. حالت تنویندار آن قید حالت را میسازد و به معنای «از روی خشم و خروشان» به کار میرود.
شهرت اصلی این واژه به دلیل کاربرد منحصربهفرد آن در آیه ۱۲ سوره مبارکه فرقان است، جایی که خداوند برای توصیف وحشتآفرینی و گستردگی عذاب دوزخ، از صدای غرش و خروش خشمآلود جهنم با تعبیر «تغیظاً و زفیراً» یاد میکند. از این رو، در اصطلاحات تفسیری و ادبی نیز این واژه به عنوان کنایهای از شدت حرارت و تهدید آتشین به کار میرود.
در بازیهای فکری و جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ ۵ حرفیِ نسبتاً دشوار برای طراحان کاربرد دارد و معادلهای آن در زبانهای دیگر مانند انگلیسی، کلماتی نظیر Furiously و Rage هستند که شدت بالای غضب را القا میکنند.