یعنی چه
سلمطلبی در لغت به معنای گرایش به صلح، آشتی و پرهیز از درگیری و خشونت است. این واژه نشاندهنده رویکردی اخلاقی و انسانی برای حل اختلافات از طریق گفتگو و تفاهم، و دوری گزیدن از جنگ و ستیزهجویی در مناسبات فردی و اجتماعی است.
تلفظ
این واژه از ترکیب مصدری «سِلم» (به کسر سین و سکون لام) به معنی صلح و آرامش، و واژه فارسی «طلبی» ساخته شده است.
در جدول
پاسخ دقیق مدخل در جدول کلمات متقاطع «سلم طلبی» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل میشود. واژههای مترادفی چون صلحجویی نیز ممکن است مدنظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات فوق دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم تمایل به صلح و دوری از جنگ هستند.
به عربی
از آنجا که ریشه این واژه عربی است، در زبان عربی از ترکیبهای مشتق از «س-ل-م» برای بیان این مفهوم استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج این واژه در زبان فارسی شامل صلحطلبی، آشتیخواهی و مسالمتجویی است که همگی بر یک مفهوم واحد دلالت دارند.
در قرآن
خود واژه ترکیبی «سلمطلبی» در متن قرآن نیامده است، اما ریشه و مفهوم آن یعنی «السِّلم» صراحتاً در آیاتی مانند آیه ۲۰۸ سوره بقره («یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً»؛ همگی در صلح و آشتی درآیید) و آیه ۶۱ سوره انفال در تمایل به صلح و پاسخ مثبت به آن ذکر شده است.
نماد چیست
از آنجا که این واژه مرادف مستقیم صلحجویی است، نمادهای جهانی آن شامل کبوتر سفید به همراه شاخه زیتون، رنگ سپید و آرامش، و همچنین نشان معروف دایرهای صلح (Peace Sign) است.
جمعبندی و توضیح کامل سلم طلبی
واژه «سلمطلبی» یک اصطلاح ترکیبی فصیح است که از ریشه عربی «سِلم» (به معنی صلح و آشتی) و پسوند مصدری فارسی ساخته شده است. این اصطلاح اگرچه در فرهنگهای لغت سنتی و کهن به عنوان یک مدخل مستقل و رسمی کمتر ثبت شده، اما در متون اندیشمندان و نویسندگان معاصر (مانند استاد مرتضی مطهری در تحلیل مباحث فلسفی و دینی) به وفور به کار رفته و بار معنایی کاملاً مثبت، اخلاقی و انسانی دارد.
مفهوم سلمطلبی بر تمایل به همزیستی مسالمتآمیز، مدارا و حل وفصل غیرخشونتآمیز اختلافات دلالت میکند. این مفهوم با واژههایی چون صلحخواهی و آشتیجویی همپوشانی کامل دارد و متضاد مفاهیمی چون جنگطلبی، ستیزهجویی و پرخاشگری است. ریشه این واژه در قرآن کریم نیز مورد تأکید قرار گرفته و مؤمنان را به ورود به فضای سلم و آرامش دعوت میکند.