یعنی چه
نعره کشیدن به معنای برآوردن صدایی بسیار بلند، سهمگین و خروشانی است که معمولاً از گلوی انسان یا حیوان (مانند شیر) در حالات غلیان شدید احساسات نظیر خشم، وحشت، شجاعت در میدان جنگ، یا وجد و مستی خارج میشود.
تلفظ
این عبارت از دو واژه تشکیل شده است: «نعره» که حرف نون مفتوح (نَ) و عینک ساکن (عْ) است و در زبان فارسی تاء تأنیث آن به های غیرملفوظ تبدیل شده، و فعل «کشیدن».
در جدول
پاسخ دقیق کلمه ۹ حرفی در جدول خودِ «نعره کشیدن» است. از دیگر کلمات متداول در طراحهای جدول میتوان به خروشیدن، غریدن و غریو اشاره کرد.
به انگلیسی
بسته به متن و لحن، واژههای متفاوتی در انگلیسی استفاده میشود؛ برای نمونه roar بیشتر برای غرش حیوانات و پهلوانان و yell برای فریاد انسانی کاربرد دارد.
به عربی
ریشه خود کلمه نعره از عربی (ن ع ر) است، اما فعلهای رایج برای رساندن این معنا در زبان عربی معاصر شامل صرخ و صاح میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این واژه شامل خروشیدن، غریدن، بانگِ بلند زدن و غریو برآوردن است. متضادهای آن نیز سکوت کردن، نجوا کردن و آهسته سخن گفتن هستند.
در قرآن
ترکیب «نعره کشیدن» یا واژه «نعره» مستقیماً در متن قرآن نیست؛ با این حال، در آیات مربوط به عذاب یا دوزخ، کلماتی چون «زَفِیر» (به معنای نعره خشمآلود دوزخ در آیه ۱۲ سوره فرقان) و «صَیْحَة» (فریاد سهمگین ناگهانی) به کار رفتهاند.
نماد چیست
در ادبیات حماسی مانند شاهنامه، نعره نماد شجاعت و هیبت پهلوانان و شیران است. در ادبیات عرفانی، این اصطلاح بازتابدهنده وجد، بیخودی، شوریدگی و انفجار درونی عارف در مواجهه با جلال الهی است.
جمعبندی و توضیح کامل نعره کشیدن
عبارت «نعره کشیدن» یک ترکیب فعلی در زبان فارسی است که جزء اول آن یعنی «نعره» از ریشه عربی «ن ع ر» وام گرفته شده است. این واژه به برآوردن صدایی بسیار بلند، خروشان و فراتر از یک فریاد معمولی اشاره دارد که معمولاً از تلاطمهای شدید روحی مانند خشم مهارناپذیر، وحشت بزرگ، یا شجاعت حماسی سرچشمه میگیرد.
در فرهنگ و ادب فارسی، این واژه جلوههای گوناگونی دارد؛ در شاهنامه فردوسی بیانگر ابهت جنگاوران و غرش حیواناتی چون شیر است، در حالی که در ادبیات صوفیانه و عرفانی، نعره مظهر وجد، شوریدگی و بیخودیِ مستانه سالک در برابر امر قدسی به شمار میرود.
گرچه خود این واژه در قرآن کریم به طور صریح وجود ندارد، اما عباراتی نظیر «صیحه» و «زفیر» بار معنایی مشابهی را در توصیف حوادث هولناک یا خشم دوزخ ایفا میکنند. معادلهای بینالمللی آن نظیر Roar در انگلیسی نشاندهنده عمق و طنینِ سنگین این نوع خاص از فریاد است.