معنی
در لغتنامههای معتبر فارسی مانند دهخدا، معین و عمید، واژه «ویرا» به معنای فردی هوشمند، آگاه، آموزنده و مدرِک آمده است؛ یعنی کسی که از هوش و حافظهای قوی برخوردار است و مطالب را بهسرعت فرا میگیرد.
یعنی چه
این واژه به ویژگیهای ذهنی انسان اشاره دارد و به کسی اطلاق میشود که تیزهوش و فهیم است و توانایی بالایی در درک، تحلیل و به خاطر سپردن اطلاعات دارد.
مترادف
واژههایی که با ویرا هممعنی هستند بر مفاهیم دانایی، هوش بالا و قدرت درک و یادگیری دلالت دارند.
متضاد
با توجه به معنای دانایی و هوشمندی، کلماتی که نشاندهنده نقص در حافظه یا کمبود دانش و درک هستند، به عنوان متضاد کاربرد دارند.
هم خانواده
واژه «ویر» ریشه اصلی این کلمات به معنی هوش و یاد است. واژههای ویراستار و ویرایش نیز از ریشه پهلوی (wīrāstan) به معنی سامان دادن هستند که در ظاهر با ویرا همخانواده به شمار میروند.
ریشه
این واژه ریشه در زبان پهلوی و اوستایی دارد (ریشه vīr به معنی هوش و حافظه). امروزه این ریشه در گویشهای اصیل ایرانی کاملاً زنده است؛ برای مثال در زبان لکی و کردی اصطلاح «ها ویرم» به معنی «به یادم هست» استفاده میشود.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، اگر در راهنما عباراتی مثل «یادگیرنده»، «باهوش» یا «دانا» بیاید و پاسخ چهار حرفی مد نظر باشد، واژه «ویرا» جواب صحیح است.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی واژه ویرا نشاندهنده خرد، ذکاوت و توانایی یادگیری بالا هستند.
جمعبندی و توضیح کامل ویرا
واژه «ویرا» یکی از کلمات اصیل و باپیشینه زبانهای ایرانی است که ریشه در زبان پهلوی و اوستایی دارد. این واژه در لغتنامههای معتبر به معنای فرد هوشمند، دانا، یادگیرنده و کسی که دارای حافظه و قدرت درک بالایی است، تعریف میشود. مفهوم اصلی آن پیرامون خردورزی و حافظه میچرخد و امروزه ریشهی آن هنوز در بسیاری از گویشهای زنده ایرانی مانند لکی، لری و کردی کاربرد روزمره دارد.
گاهی این واژه به دلیل شباهت ظاهری با کلماتی چون «ویرایش» یا «ویراستار» اشتباه گرفته میشود، در حالی که ویرا به طور مستقیم به ویژگیهای ذهنی و هوش انسان اشاره میکند. در سالهای اخیر، به دلیل معنای زیبا و ریشه اصیل، این کلمه محبوبیت زیادی در نامگذاری فرزندان (به عنوان اسم دخترانه) و همچنین به عنوان نامهای تجاری پیدا کرده است.