معنی
واژه وصل در زبان فارسی به معنای چسباندن دو چیز به یکدیگر، برقرار کردن ارتباط (مانند اتصال اینترنت) و در مفهوم ادبی و عرفانی، به معنای رسیدن عاشق به معشوق و وصال است.
یعنی چه
این کلمه زمانی به کار میرود که دو یا چند چیز مجزا به یکدیگر متصل شوند یا دو شخص پس از مدتی دوری و هجران، به دیدار یکدیگر نائل آیند.
مترادف
این واژهها در متون مختلف ادبی، عمومی و فنی میتوانند به جای کلمه وصل قرار گیرند.
متضاد
کلماتی که مفهوم گسستن، دوری و قطع ارتباط را برخلاف واژه وصل معنا میکنند.
هم خانواده
واژگانی که از ریشه سه حرفی (و - ص - ل) مشتق شدهاند و با کلمه وصل همریشهاند.
ریشه
این واژه از زبان عربی وارد فارسی شده است. معنی ریشهای آن در عربی پیوستن، رسیدن و متصل شدن است و در قرآن کریم نیز در آیاتی مانند آیه ۲۱ سوره رعد به صورت فعلی به کار رفته است.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع، اگر برای راهنمای 'پیوند دادن یا رسیدن به معشوق' یک کلمه سه حرفی بخواهند، پاسخ دقیق آن 'وصل' است.
به انگلیسی
بسته به متن مورد نظر، میتوان از معادلهای فوق در زبان انگلیسی استفاده کرد.
جمعبندی و توضیح کامل وصل
واژه «وصل» یکی از کلیدیترین و پرکاربردترین مفاهیم در زبان فارسی، شبکه ارتباطات مدرن و ادبیات عرفانی است. در معنای عام و روزمره، این کلمه به برقراری ارتباط، اتصال فیزیکی یا مجازی (مانند وصل شدن جریان برق یا اینترنت) اشاره دارد که نمادی از هماهنگی و پیوستگی اجزا است.
در بستر ادبیات و عرفان، وصل جایگاهی بسیار والا دارد و مرزهای مادی را درمینوردد. در این دیدگاه، وصل نماد پایان سفر هجران، به آرامش رسیدن روح، کمال مطلوب و همآمیزی قطره با دریاست؛ مرحلهای که در آن عاشق به معشوق رسیده و سالک در حقیقت حق متجلی و فانی میشود.
از نظر زبانشناختی، این واژه سه حرفی ریشه در زبان عربی دارد و با کلماتی چون اتصال، متصل و وصال همخانواده است و نقطه مقابل آن کلمه «فصل» یا همان جدایی و گسستن قرار دارد.