یعنی چه
فعل مضارع جمع از باب افتعال است که به معنای خروج از حد اعتدال، فراتر رفتن از مرزهای قانونی و شرعی، و ارتکاب ظلم و سرکشی به کار میرود.
ریشه
این واژه از ریشه «ع د و» مشتق شده و با رفتن به باب افتعال به صورت «اِعتَدَى → يَعتَدِي → يَعتَدون» صرف میشود که مفهوم پذیرش یا انجام مکرر تجاوز از حد را میرساند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با سکون روی حرف عین، فتح تاء، ضم دال و تلفظ کشیده واو مدّی به صورت «یَعْتَدُونَ» است.
در جدول
این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع به عنوان پاسخ ۶ حرفی برای راهنمای «تجاوز میکنند» یا «از حد درمیگذرند» شناخته میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی و قرآنی، این واژه با افعالی که نشاندهنده نقض حریم و فراتر رفتن از محدودههای مجاز است برگردانده میشود.
به عربی
در کتب تفسیر و لغت عربی، معادل معیار این واژه را «الظالمون المتجاوزون للحد» یعنی ستمگرانی که از مرزها عبور میکنند، معنا کردهاند.
به فارسی
معادل مستقیم فارسی این فعل قرآنی، «پیوسته تجاوز کردن» یا «پای از حد خود فراتر نهادن» است؛ بهویژه زمانی که در ساختار مضارع استمراری (مانند کانوا یعتدون) به کار رود، به معنای ستمگری مداوم است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات قرآنی، این کلمه نماد بارز خروج از فطرت پاک انسانی، ورود به حریم ظلم و فساد، و رفتار سرکشانه و کنترلنشده در برابر احکام الهی و حقوق اجتماعی است.
جمعبندی و توضیح کامل یعتدون
واژه «یعتدون» یک فعل مضارع قرآنی از ریشه «ع د و» و باب افتعال است که مفهوم استمرار در تجاوز، ستمگری و خروج از مرزهای تعیینشده را افاده میکند. این کلمه در آیات متعددی از قرآن کریم معمولاً در کنار مفاهیمی چون کفر و گناه به کار رفته و توصیفکننده افرادی است که به طور مداوم احکام الهی را زیر پا میگذارند و به حقوق دیگران تعدّی میکنند.
بررسی ریشهشناختی این واژه نشان میدهد که با مفاهیمی همچون «عدوان» (دشمنی) و «معتدون» (تجاوزکاران) همخانواده است. در بافت تفسیری، این کلمه صرفاً یک اشتباه ساده را جریمه نمیکند، بلکه به رفتارهای سازمانیافته و مداومی اشاره دارد که عدالت اجتماعی و حدود شرعی را به چالش میکشد.
در بازیهای فکری و جدول کلمات، این کلمه به عنوان یک پاسخ دقیقِ ششحرفی برای مفاهیمی مثل «ستم میکنند» یا «از حد میگذرند» کاربرد دارد و شناخت دقیق ساختار صرفی آن مانع از آمیختگیاش با واژههای مشابهی چون «یَعدّون» میگردد.