یعنی چه
عادتپذیر صفت مرکب فاعلی در زبان فارسی است و به فرد، ویژگی یا عاملی اطلاق میشود که تمایل بالایی به خو گرفتن، پذیرش رفتارهای تکراری یا سازگاری با شرایط جدید محیطی دارد.
تلفظ
این واژه از دو بخش «عادت» (با تلفظ ādat) و «پذیر» (با تلفظ pazir) تشکیل شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند عادتپذیر، خوگیر، خویپذیر و سازگار به کار میروند.
به انگلیسی
بسته به اینکه واژه برای اشخاص به کار رود یا ویژگی یک ماده (مانند داروهای عادتآور) باشد، از معادلهای فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهای ناظر بر قابلیت تعود و الگوهای تکرارشونده استفاده میکنند.
به فارسی
واژگان خوگیر و خویپذیر دقیقترین و اصیلترین برگردانهای هممعنای این صفت مرکب در زبان فارسی هستند.
نماد چیست
در فرهنگ شهودی و روانشناختی، عادتپذیری نمادی از موم (شکلگیری آسان) یا آب (همرنگ و همشکل شدن با محیط) است. در ادبیات فارسی نیز طبع و سرشت انسان به دلیل این ویژگی، نماد عادتپذیری شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل عادت پذیر
واژه «عادتپذیر» یک صفت مرکب فاعلی و مرخم در زبان فارسی است که از ترکیب واژه «عادت» (برگرفته از ریشه عربی ع و د به معنی تکرار و بازگشت) و بن مضارع فعل فارسی پذیرفتن یعنی «پذیر» ساخته شده است. این اصطلاح اشاره به ویژگی یا طبعی دارد که به سرعت با شرایط، محیط یا رفتارهای جدید سازگار شده و آنها را به عنوان یک الگوی ثابت رفتاری درونسازی میکند.
در روانشناسی و ادبیات، این ویژگی نشاندهنده انعطافپذیری و تاثیرپذیری طبع انسان از محیط پیرامون است؛ چنانکه عطار نیشابوری در اشعار خود طبع مردم را به دلیل همین خاصیت، عادتپذیر و خویگیر توصیف میکند. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع معمولاً با پاسخهای همارزی چون خوگیر یا سازگار جایگزین میشود.