رشک امیز یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل رشک امیز

واژه‌ی «رشک‌آمیز» صفت مرکب فاعلی زیبایی در زبان فارسی است که از ترکیب واژهٔ کهن و پهلوی «رشک» با بن مضارع «آمیز» ساخته شده است. این کلمه به هر چیز، حالت یا موقعیتی اشاره دارد که به دلیل کمال، زیبایی یا موفقیت چشمگیرش، دیگران را ناخودآگاه به تحسین توأم با حسرت یا غبطه وا می‌دارد.

در کاربردهای ادبی، این واژه بار منفی شدیدی ندارد و بیشتر برای توصیف زیبایی‌های رشک‌آمیزِ معشوق، زندگی‌های پر از رفاه و موفقیت‌های بزرگ به کار می‌رود که آرزوی دیگران است. تفاوت ظریفی نیز میان رشک (تمایل به داشتن داشته‌های دیگران بدون آرزوی زوال آن) با حسد وجود دارد که رشک‌آمیز را به مفهوم غبطه نزدیک‌تر می‌کند.