یعنی چه
واژهٔ مبشرین در لغت به معنی کسانی است که خبر خوش، بشارت و نوید با خود به همراه میآورند. این کلمه جمعِ «مُبَشِّر» است و در ادبیات و متون کهن برای توصیف افرادی به کار میرود که حامل پیامهای امیدبخش و شادیآفرین هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت مُبَشِّرین (با ضمه روی میم، فتحه روی با و تشدید و فتحه روی شین) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به راهنمای «مژدهدهندگان» یا «بشارتدهندگان» کلمهٔ ۶ حرفی «مبشرین» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از واژه Evangelists برای متون مذهبی و عبارات توصیفی مانند Messengers of good news استفاده میشود.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی است و در خود این زبان نیز به همین صورت (جمع سالم مذکر) برای اشاره به مژدهدهندگان به کار میرود.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این کلمه شامل واژههایی چون مژدهوران، نویدگران، مژدهدهندگان و بشیران است.
در قرآن
کلمهٔ «مُبَشِّرِینَ» دقیقاً ۴ بار در قرآن کریم (سوره بقره آیه ۲۱۳، نساء آیه ۱۶۵، انعام آیه ۴۸، و کهف آیه ۵۶) آمده است. در تمامی این آیات، این صفت در کنار «منذرین» (بیمدهندگان) به عنوان رسالت و وظیفه اصلی پیامبران الهی در هدایت مردم ذکر شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مبشرین
واژهٔ مبشرین ریشه در زبان عربی دارد و از ثلاثی مجرد «بشر» و باب تفعیل مشتق شده است. این کلمه به معنای کسانی است که خبرهای خوش و امیدبخش را به دیگران میرسانند. در فرهنگ اسلامی، مبشرین عمدتاً به پیامبران الهی اشاره دارد که مأمور بودند انسانها را به رحمت و پاداشهای خداوند بشارت دهند و همواره در کنار صفت منذرین (بیمدهندگان) قرار میگیرد.
علاوه بر کاربرد قرآنی، این واژه در اصطلاح تاریخی «عشرهٔ مبشره» (ده تن از یاران پیامبر اسلام که به آنها مژده بهشت داده شده بود) نیز کاربرد دارد. همچنین در ادبیات مسیحی، به نویسندگان چهار انجیل اصلی (متی، مرقس، لوقا، یوحنا) که پیامآور عهد جدید هستند، مبشرین یا Evangelists میگویند.