معنی
ترکیبی عطفی برای بیان شدت گریه، ناله و فریاد عمیق که بر اثر درد، اندوه مفرط، مصیبت یا بیتابی شدید سر داده میشود.
یعنی چه
«ضجه» به معنای فریاد برخاسته از ناله و شیونم است و «زاری» به مفهوم گریه و تضرع همراه با درماندگی؛ ترکیب آنها به معنای غوغا و شیونی است که با التماس همراه باشد.
تلفظ
تلفظ واژه اول با فتح ضاد و تشدید جیم (ضَجْجَه) و واژه دوم به صورت کشیده (زاری) به همراه واو عطف در میان آنها است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف درخواستی میتواند خود واژه «ضجه و زاری» (۸ حرف) یا مترادفهای آن نظیر شیون، فغان و ناله باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متنوعی برای انتقال این مفهوم وجود دارد که بسته به میزان شدت و آوا، از لایههای معنایی متفاوتی برخوردارند.
به فارسی
برابرهای اصیل فارسی این ترکیب شامل واژگانی چون شیون، فغان، مویه، لابه و گریه زار هستند که بار معنایی اندوه عمیق را منتقل میکنند.
نماد چیست
در فرهنگ عامه، ادبیات فارسی و بستر عواطف انسانی، این عبارت نمادی از سوگ عمیق، مصائب بزرگ، هجران رنجآور و بیپناهی انسان در برابر دردهای جانکاه است.
جمعبندی و توضیح کامل ضجه و زاری
عبارت «ضجه و زاری» یک ترکیب عطفی پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است که از دو واژه با ریشههای متفاوت تشکیل شده است؛ «ضجه» ریشهای عربی دارد و به معنای فریاد و غوغا است، در حالی که «زاری» واژهای با ریشه ایرانی باستان بوده و مفهوم ناتوانی، گریه و تضرع را در خود دارد. امتزاج این دو کلمه در کنار یکدیگر، تعبیری قدرتمند برای نمایش اوج درماندگی، اندوه شدید و شیونهای بلند عاطفی پدید آورده است.
این اصطلاح اگرچه به صورت یکپارچه در متن قرآن کریم نیامده، اما مفاهیم همارز و ریشههای آن نظیر «تضرع» (به معنی لابه و زاری) و فعل «یجأرون» (به معنی ضجه زدن از روی بیپناهی) به کرات برای توصیف احوال انسان در تنگناها استفاده شده است. در بستر ادبیات و حل جدول نیز این ترکیب همواره به عنوان برآیندی از کلماتی چون فغان، مویه و ندبه شناخته میشود که نمایانگر بالاترین حد تجلی غم در کلام است.