یعنی چه
التخوف یک مصدر عربی از باب تفعل است که به معنای تدریجاً دچار ترس شدن، ظهور نشانههای بیم و هراس، و همچنین کمشدن و نقص تدریجی مال، جان یا تواناییها به کار میرود.
تلفظ
این واژه با تشدید روی حرف «ت» (به دلیل ادغام ال بر سر حرف شمسی) و تشدید و فتحه روی حرف «و» تلفظ میشود: اَتْ-تَ-خَوْ-وُف.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه بر اساس تعداد حروف خود کلمه (۶ حرف) یا مترادفهای آن مانند خوف و ترس تعیین میشود.
به انگلیسی
برای مفاهیم روانی آن از واژههای مربوط به ترس و برای کاربرد ساختاری آن از اصطلاح کاهش تدریجی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این واژه هممعنای کلماتی است که به حالات مختلف روانشناختی ترس و احتیاط اشاره دارند.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل هراسزدگی، واهمه و در اصطلاح تفسیری، «کاستن آهسته و گامبهگام» است.
در قرآن
این کلمه تنها یکبار در قرآن در آیه «أَوْ يَأْخُذَهُمْ عَلَىٰ تَخَوُّفٍ» آمده است. مفسران آن را به دو صورت معنی کردهاند: اول، عذابی که پیش از وقوع با نشانههای ترسناک هشدار میدهد؛ دوم، بلایی که اموال و جانها را به تدریج کم و مستهلک میکند.
نماد چیست
این واژه از نظر معنایی نمادی از حالت انتظار توأم با دلهره برای یک خطرِ پیشرو و همچنین فرسایش و زوال تدریجی یک موقعیت است.
جمعبندی و توضیح کامل التخوف
واژه التخوف یک مصدر عربی از ریشه «خ و ف» است که به زبان فارسی نیز راه یافته است. این کلمه بر خلاف خوف ساده، بار معنایی عمیقتری دارد و به فرآیندی اشاره میکند که در آن ترس به مرور در دل جایگیر میشود یا نشانههای هشداردهنده خطر یکی پس از دیگری آشکار میگردند.
در فرهنگ لغات و تفاسیر قرآنی (به ویژه در بررسی آیه ۴۷ سوره نحل)، التخوف علاوه بر بُعد روانیِ هراس، معنای مادی و ملموسِ «کاهش تدریجی و فرسایش گامبهگام» را نیز به دوش میکشد. این بدان معناست که یک جامعه یا فرد، سرمایهها، اموال یا سلامتی خود را کمکم و همراه با دغدغه و نگرانی از دست میدهد که این خود نوعی عذاب بیدارکننده و هشداردهنده محسوب میشود.