یعنی چه
کلمه «اطعنا» فعل ماضی عربی در صیغه متکلم معالغیر است که به معنای گردن نهادن، پیروی کردن و تسلیم شدن در برابر دستور یا فرمانی از روی میل و رغبت به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت «أَطَعْنَا» خوانده میشود؛ به این ترتیب که همزه و طاء دارای فتحه، عین ساکن، و نون به همراه الف مدی تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع و طراحان سوال، در پاسخ به راهنماهایی همچون «فرمان بردیم به عربی» یا «اطاعت کردیم در قرآن»، کلمه پنج حرفی «اطعنا» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهومِ زمان گذشتهٔ فعلِ اطاعت کردن و فرمانبرداری گروهی، از عبارت We obeyed استفاده میشود.
به عربی
از آنجا که این واژه خود ریشه عربی دارد، در لغتنامههای عربی معادل کلماتی چون «امتثلنا امره» (فرمان او را اجرا کردیم) و «پذیرفتیم» تلقی میشود.
به فارسی
برگردانهای دقیق فارسی این عبارت شامل کلماتی چون فرمانبرداری کردیم، تبعیت کردیم، پذیرا شدیم و امتثال کردیم است.
در قرآن
این واژه در قرآن کریم معمولاً در کنار «سَمِعْنَا» (شنیدیم) به کار رفته است؛ مانند آیه ۲۸۵ سوره بقره که مؤمنان میگویند: «سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» (شنیدیم و اطاعت کردیم). این عبارت نشاندهنده پذیرش بیچونوچرای فرمان الهی است.
نماد چیست
در متون معارفی و معنوی، «اطعنا» به عنوان نمادی از ایمان راستین شناخته میشود؛ چرا که نشان میدهد مؤمنان نه فقط در حرف، بلکه در عمل نیز مطیع و تسلیم پروردگار هستند.
جمعبندی و توضیح کامل اطعنا
واژه «اطعنا» یک فعل ماضی عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ط و ع» (طوع) است که پس از رفتن به باب افعال، به صورت صیغه متکلم معالغیر (ما) درآمده است. معنای اصلی ریشه آن، نرمی، همراهی و پذیرش بدون اجبار است و در زبان فارسی عمدتاً در متون دینی، قرآنی و ادعیه کاربرد دارد.
این کلمه در فرهنگ اسلامی اهمیت بالایی دارد، چرا که در قرآن کریم به عنوان شعار و رویکرد اصلی مؤمنان در مواجهه با دستورهای الهی و پیامبر (ص) معرفی شده است. نقطه مقابل این کلمه، واژه «عصینا» به معنای نافرمانی و سرکشی قرار دارد که ویژگی متمایزکننده گمراهان به شمار میرود.