اندوه یعنی چه؟ مترادف و متضاد آن

یعنی چه

اندوه در لغت به معنای گرفتگی دل، حزن، ملال و تأسف ناشی از یک فقدان، بلا یا امر ناگوار است. این واژه حالتی از ناخوشایندی روحی و عاطفی را توصیف می‌کند که می‌تواند پایدار یا موقت باشد.

مترادف

واژه‌های فوق در متون کهن و معاصر فارسی همگی برای رساندن مفهوم ناراحتی و گرفتگی دل به کار رفته‌اند.

متضاد

این کلمات نشان‌دهنده حالات روحی مثبت، ابتهاج و رهایی از بند غم و غصه هستند.

جمله سازی

در جدول

در حل جدول‌های متقاطع، واژه «اندوه» به عنوان یک پاسخ دقیق ۵ حرفی برای طراحان جدول کاربرد فراوان دارد.

به انگلیسی

بسته به میزان و شدت احساس، واژگان متفاوتی در زبان انگلیسی برای انتقال این مفهوم استفاده می‌شود.

به عربی

در زبان عربی ظرایف معنایی زیادی برای توصیف انواع حزن وجود دارد.

در قرآن

خود واژهٔ فارسی «اندوه» در متن قرآن وجود ندارد، اما مفهوم معادل آن یعنی «حزن» بارها ذکر شده است. در قرآن کریم، این حالت روحی بیشتر به صورت نهی از اندوهگین شدن آمده است؛ مانند آیه ۴۰ سوره توبه (آیه غار) که می‌فرماید: «لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا» (اندوه مدار که خدا با ماست). همچنین عبارت «لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ» (نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می‌شوند) حدود ۱۲ بار در وصف مؤمنانِ واقعی تکرار شده است.