یعنی چه
تبجیل به معنای تکریم، بزرگشمردن، تعظیم و ارج نهادن به مقام یا شخصیت کسی است. این واژه نشاندهنده رفتار رفتاری برخاسته از ادب و احترام عمیق است.
تلفظ
این واژه به صورت تَبْجِیلْ (تَ + بْ + جِ + ل) تلفظ میشود و اسم مصدر از باب تفعیل است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با مفاهیم بزرگداشت، احترام کردن و گرامی داشتن، واژه ۵ حرفی «تبجیل» یا مترادفهای آن کاربرد دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم تبجیل در زبان انگلیسی، بسته به میزان و سیاق احترام، از واژگانی چون Honoring یا Veneration استفاده میشود.
به عربی
واژه تبجیل خود ریشه عربی دارد و در این زبان به معنی بزرگ داشتن است. کلمات هممعنی دیگر آن شامل تعظیم و اکرام میشود.
به فارسی
معادلهای سره و اصیل فارسی برای واژه تبجیل شامل «بزرگداشت»، «بزرگداشتن»، «گرامیداشت» و «ارجمند داشتن» است.
در قرآن
خود واژه «تبجیل» یا مشتقات مستقیم ریشه «بجل» در قرآن کریم به کار نرفتهاند، اما مفاهیم همسو با آن مانند تکریم، تعظیم و اجلال شعائر الهی و پیامبر به وفور دیده میشود.
نماد چیست
این واژه یک مفهوم انتزاعی و رفتاری در زمینه اخلاق و آداب معاشرت است و شیء، تصویر یا نشانه خاصی به عنوان نماد فیزیکی برای آن در فرهنگها تعریف نشده است.
جمعبندی و توضیح کامل تبجیل
واژه «تبجیل» یک اسم مصدر عربی از ریشه «بجل» و باب تفعیل است که ورود آن به زبان فارسی پیشینهای کهن دارد، به طوری که در متون کلاسیک و ارزشمندی همچون تاریخ بیهقی به معنای احترام ویژه و تکریم مهمانان یا بزرگان به کار رفته است.
این کلمه از نظر معنایی قرابت بسیار نزدیکی با واژگانی چون تجلیل، تکریم، تعظیم و تمجید دارد و بازتابدهنده یک مفهوم عالی اخلاقی و فرهنگی یعنی ارجگذاری، منزلتبخشی و بزرگداشت انسانها یا امور مقدس است. اگرچه این لفظ مستقیماً در قرآن کریم نیامده، اما روح معنایی آن در ستایش اکرام و بزرگداشت اصول انسانی برجسته است.
در ساختار زبان و ادبیات جدول، این واژه پنجحرفی به عنوان پاسخ دقیق برای عباراتی با مضمون «بزرگ داشتن» یا «احترام کردن» شناخته میشود و معادلهای انگلیسی آن به خوبی ابعاد مختلف تکریم و بزرگداشت را بازگو میکنند.