یعنی چه
این عبارت ترکیبی از حرف جر «بـ» (به معنی با/بهوسیله)، «الـ» معرفه و «حسنه» (نیکی) است و به انجام کارها یا مواجهه با امور از طریق نیکی و شایستگی اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس قواعد عربی وارد شده به فارسی، با کسر حرف اول و سکون لامِ تعریف به صورت «بِلحَسَنَه» خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت به عنوان معادل «با نیکی» یا «به وسیله کار نیک» کاربرد دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم این واژه از عباراتی که به انجام دادن کارها همراه با فضیلت و نیکی اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
این واژه در اصل یک ترکیب فصیح عربی است که از ریشه «ح س ن» مشتق شده و در متون دینی به وفور به کار میرود.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «به نیکی»، «نیکوکارانه» و «همراه با خیر و خوبی» است.
در قرآن
این عبارت عیناً در قرآن کریم به کار رفته است؛ از جمله در آیه ۱۶۰ سوره انعام: «مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا» که به پاداش چندبرابری کار نیک اشاره دارد. همچنین در سورههای نمل و قصص نیز تکرار شده است.
نماد چیست
این واژه مظهر و نماد فیزیکی خاصی ندارد، اما در فرهنگ اسلامی و اخلاقی، نماد بارز رفتار پسندیده، فضیلت، احسان و رحمت الهی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل بال الحسنه
عبارت «بالحسنه» یک ترکیب عربی راه یافته به زبان فارسی است که از سه جز «بـ» (حرف جر)، «الـ» (نشانه معرفه) و «حسنه» تشکیل شده است. این اصطلاح در لغت به معنای «به وسیله نیکی»، «با کار نیک» و «همراه با احسان» به کار میرود و ریشه اصلی آن به سه حرف «ح س ن» بازمیگردد که مفاهیمی چون زیبایی، خوبی و شایستگی را در خود جای داده است.
این عبارت در فرهنگ و ادبیات اسلامی جایگاه ویژهای دارد، چرا که عیناً در آیات متعددی از قرآن کریم (مانند آیه ۱۶۰ سوره انعام) ذکر شده و بر ارزش و پاداش مضاعف اعمال نیکو تأکید میکند. در کاربردهای جدول کلمات متقاطع نیز این واژه به صورت دقیق ۹ حرف دارد و به عنوان معادل اصطلاحات اخلاقی و دینی شناخته میشود.