یعنی چه
واژه حریبه در لغت به معنای مال و ثروتی است که از کسی به زور گرفته شده یا به غارت رفته باشد. این کلمه همچنین به مال و توشهای که انسان با آن روزگار میگذراند و معیشت خود را تأمین میکند نیز اشاره دارد.
تلفظ
این واژه به صورت حَریبَه (harībe) تلفظ میشود. شکل جمع آن در زبان عربی و متون کهن فارسی «حرائب» است که به معنای اموال غارتشده میباشد.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، واژه حریبه با ۵ حرف به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مانند «مال غارتشده»، «دارایی غصبشده» یا «مال مسلوبه» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم مال غارتشده، چپاولشده یا غنائم از واژگانی چون Plundered property یا Booty و Spoils استفاده میشود.
به عربی
این واژه اساساً ریشه عربی دارد و از ریشه سهحرفی «ح ر ب» مشتق شده است که در متون عربی به اموال به غارت رفته و مسلوبه اطلاق میگردد.
به ترکی
در زبان ترکی برای این مفهوم از اصطلاح Yağmalanmış mal به معنی مال چپاولشده و غارترفته یا واژه Ganimet استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای فارسی و اصطلاحات جایگزین این کلمه شامل عباراتی چون مال غارتی، دارایی ربودهشده، غنیمت و دستبرد هستند.
نماد چیست
واژه حریبه واجد اصطلاح فرهنگی، اسطورهای یا نمادین ویژهای نیست و صرفاً کارکرد و کاربرد حقوقی، لغوی و تاریخی در متون کهن ادبی دارد.
جمعبندی و توضیح کامل حریبه
واژه «حریبه» یک واژه وامگرفته شده از زبان عربی است که در متون کهن ادب فارسی (مانند تاریخ یمینی) به کار رفته است. این کلمه از ریشه سهحرفی «ح ر ب» مشتق شده و در اصطلاح به مال و ثروتی گفته میشود که به زور از کسی غصب یا به غارت رفته باشد که به آن مال مسلوبه نیز میگویند.
در کتابهای لغت معتبر مانند لغتنامه دهخدا، علاوه بر معنای مال غارتی، به معنای دارایی و معیشتی که انسان با آن زندگی خود را میگذراند نیز اشاره شده است. شکل جمع این واژه «حرائب» است که در متون تاریخی برای توصیف غنایم جنگی و اموال مصادرهشده به چشم میخورد.
اگرچه این واژه در فارسی امروز کاربرد روزمره و متداول ندارد، اما شناخت آن برای درک متون ادبی قدیمی و همچنین حل جدولهای کلمات متقاطع اهمیت دارد. این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و فاقد جنبههای نمادین یا اسطورهای بوده و صرفاً کارکردی توصیفی و لغوی دارد.