یعنی چه
این کلمه یک عبارت و فعل امر عربی است که در زبان و ادبیات فارسی، بهویژه در متون دینی، عرفانی و ادعیه کاربرد دارد. این واژه از دو بخش «أُذْكُرْ» (یاد کن) و «نِي» (مرا) تشکیل شده و مفهوم تقاضای فراموش نشدن و زنده نگه داشتن یاد را میرساند.
تلفظ
تلفظ دقیق این واژه بر اساس قواعد زبان عربی به صورت [أُذْكُرْنِي] است که در آن همزه ابتدا مضموم، ذال ساکن، کاف مضموم، راء ساکن و در نهایت ضمیر مفعولی نی قرار میگیرد.
در جدول
در مسابقات پیامکی و جداول متقاطع، اگر طراح سوال عبارت «مرا یاد کن به عربی» یا آیه زندان حضرت یوسف را مد نظر داشته باشد، پاسخ آن کلمه ۶ حرفی «اذکرنی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم طلبی و امریِ «مرا یاد کن»، عبارت Remember me میباشد.
به عربی
این کلمه خود یک واژه کاملاً عربی (فعل امر از ریشه ذ-ک-ر) است. واژههای مترادف آن در این زبان شامل عباراتی چون «تذکّرنی» نیز میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی مستقیمی که برای این واژه در ترجمه متون به کار میروند شامل عباراتی مانند «مرا به یاد آر»، «یاد من کن» و «نام مرا به زبان بیاور» هستند.
در قرآن
این کلمه با همین ساختار در آیه ۴۲ سوره مبارکه یوسف آمده است؛ جایی که حضرت یوسف (ع) به همبند خود که در آستانه آزادی بود فرمود: «اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ» یعنی مرا نزد صاحبت (پادشاه مصر) یادآوری کن.
جمعبندی و توضیح کامل اذکرنی
واژه «اذکرنی» یک فعل امر و عبارت معنادار عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ذ ک ر» است که به طور مستقیم به معنای «مرا یاد کن» یا «یادم کن» ترجمه میشود. این واژه به دلیل ساختار فصیح و کاربرد در متون مذهبی، جایگاه ویژهای در ادبیات نیایشی و عرفانی یافته است. کلمات همخانواده آن مانند ذکر، ذاکر، مذکور و تذکر نیز به وفور در زبان فارسی استفاده میشوند.
بزرگترین شهرت این کلمه به کاربرد قرآنی آن در داستان حضرت یوسف (ع) بازمیگردد. زمانی که ایشان از همسلولی خود میخواهد پس از آزادی، بیگناهی او را به پادشاه یادآوری کند، از این لفظ استفاده مینماید. در ساختار کلمات متقاطع و حل جدول نیز، این واژه به عنوان یک پاسخ ۶ حرفی برای راهنمای «مرا یاد کن به عربی» شناخته میشود.