یعنی چه
واژه «ثمراء» در زبان عربی صفت مشبهه مؤنث (از ریشه ث-م-ر) است و به معنای هر چیز پربار، رسیده و دارای میوه فراوان به کار میرود. این واژه در نامشناسی نیز به عنوان اسم علم دخترانه با مفهوم مجاز از برکت و خیر کثیر استفاده میشود.
تلفظ
این واژه به صورت ثَمْراء (Samrā) تلفظ میشود؛ حروف آن شامل ث، م، ر، ا و همزه است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «درخت پرمیوه»، «زمین پربرکت» یا «زن پرثمر» یک کلمه پنج حرفی، واژه «ثمراء» مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم ثمراء در زبان انگلیسی از صفاتی استفاده میشود که بر باروری، تولید میوه و حاصلخیزی دلالت دارند.
به عربی
در زبان عربی معاصر، علاوه بر خود واژه ثمراء، از ساختارهای متداول دیگری مانند مثمرة یا کثيرة الثمر برای بیان همین مفهوم استفاده میکنند.
به فارسی
دقیقترین برگردانهای فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون بارور، پربار، مثمر، میوهدار و پرحاصل است که همگی مفهوم فراوانی نعمت و بازدهی را میرسانند.
در قرآن
کلمه «ثمراء» به همین صورت در متن قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال ریشه اصلی آن یعنی «ث-م-ر» در قالب واژههایی نظیر ثَمَر، ثَمَرَتِهِ و ثَمَرات (به معنی میوهها و محصولات باغها) بارها به عنوان نشانههای رزق و رحمت الهی در آیات ذکر شده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ عامه، ثمراء نمادی از کمال، رسیدن به مرحله پختگی، نتیجهبخش بودن زحمات و همچنین مظهر خیر، برکت و زایش در طبیعت به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل ثمراء
واژه «ثمراء» یک صفت مشبهه مؤنثِ برگرفته از ریشه عربی «ث-م-ر» است که به طور مستقیم بر مفاهیمی چون پرمیوه بودن، باروری و حاصلخیزی دلالت دارد. این واژه در لغتنامههای مرجع مانند دهخدا و لسانالعرب به معنای درخت پربار یا زمین بسیار باثمر معرفی شده و گاه به عنوان اسم علم برای زنان نیز کاربرد دارد تا نمادی از خیر فراوان باشد.
اگرچه خود این ساختار لغوی به طور مستقیم در متن قرآن مجید به کار نرفته است، اما همخانوادههای فراوان آن در آیات مختلف برای اشاره به مواهب الهی و میوههای بهشتی دیده میشوند. در زبان فارسی معیار، ثمراء بیشتر کاربرد ادبی، نامشناسی یا متون کهن دارد و واژههایی نظیر بارور و پرثمر جایگزین عمومی آن هستند.
در بازیها و سرگرمیهای فکری مانند جدول کلمات متقاطع، این کلمه به عنوان یک پاسخ دقیق پنج حرفی برای توصیف درختان یا زمینهای پربرکت شناخته میشود و طراحان جدول از آن برای به چالش کشیدن اطلاعات لغوی مخاطبان بهره میبرند.