معنی
لذتبخش به هر چیز، حالت یا تجربهای گفته میشود که در انسان حس رضایت درون، شادی، صفا و صمیمیت مادی یا معنوی ایجاد کند و مایهٔ خوشی باشد.
یعنی چه
این واژه به معنای لذتآور یا چیزی است که به فرد حس مطبوع و دلنشینی میبخشد، به طوری که تمایل به تکرار یا ماندن در آن حالت را داشته باشد.
مترادف
واژههای فوق در متون ادبی و عامیانه به عنوان هممعنی لذتبخش به کار میروند.
متضاد
کلماتی که حسی برخلاف خوشی و رضایت را در انسان بیدار میکنند.
جمله سازی
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «لذت بخش» معمولاً ۶ حرفی شمرده میشود (بدون احتساب فاصله یا با اتصال).
به انگلیسی
این واژهها در زبان انگلیسی برای توصیف شرایط، اشیا یا تجربههای خوشایند استفاده میشوند.
به عربی
در زبان عربی از ریشه «ل ذ ذ» یا واژههای هممعنی دیگر برای رساندن این مفهوم استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لذت بخش
واژه «لذتبخش» یک صفت مرکب فاعلی مرخم در زبان فارسی است که از ترکیب اسم عربیالاصل «لذت» و بن مضارع فارسی «بخش» (از مصدر بخشیدن به معنای دادن و اعطا کردن) ساخته شده است. این واژه از نظر معنایی به هر امر مادی یا معنوی اشاره دارد که در روح و روان انسان حس گوارایی، مسرت، شادی و رضایت عمیق ایجاد کند.
در ادبیات فارسی و زبان روزمره، این صفت معمولاً برای توصیف جلوههای زیبای طبیعت، تجربههای خوشایند زندگی مانند سفر یا همنشینی با دوستان، و همچنین حسهای درونی مثبت به کار میرود. اگرچه عین این ترکیب فارسی در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشه عربی آن در آیاتی نظیر آیه ۱۵ سوره محمد برای توصیف نهرهای بهشتی («لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ») آمده است که نشاندهنده اصالت معنایی آن در توصیف بالاترین درجات خوشی است.